Adhyaya 136

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल चाहल्येश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा त्वहल्या तापसी पुरा

聖マールカンデーヤは言った。「それから、王よ、最勝のチャーハリェーシュヴァラの霊廟へ赴くがよい。そこは、かつて大いなる福徳を具えた苦行者アハリヤーが成就（シッディ）を得た場所である。」

Verse 2

गौतमो ब्राह्मणस्त्वासीत्साक्षाद्ब्रह्मेव चापरः । सत्यधर्मसमायुक्तो वानप्रस्थाश्रमे रतः

そこにガウタマというバラモンがいた。まさに別のブラフマーが現れたかのようで、真実とダルマを具え、林住期（ヴァーナプラスタ）の生に専心していた。

Verse 3

तस्य पत्नी महाभागा ह्यहल्या नाम विश्रुता । रूपयौवनसम्पन्ना त्रिषु लोकेषु विश्रुता

その妻は大いに福徳ある者で、アハリヤーの名で知られていた。美と若さに満ち、三界にその名が響いていた。

Verse 4

अस्या अप्यतिरूपेण देवराजः शतक्रतुः । मोहितो लोभयामास ह्यहल्यां बलसूदनः

その比類なき美しさに魅せられ、インドラ――神々の王、百の祭祀を成す者――は惑い、バラを討つ者アハリヤーを誘おうとした。

Verse 5

मां भजस्व वरारोहे देवराजमनिन्दिते । क्रीडयस्व मया सार्द्धं त्रिषु लोकेषु पूजिता

「我を選べ、美しき腰の女よ、咎なき淑女よ。神々の王を選べ。われと戯れよ、汝は三界にて敬われよう。」

Verse 6

किं करिष्यसि विप्रेण शौचाचारकृशेन तु । तपःस्वाध्यायशीलेन क्लिश्यन्तीव सुलोचने

「清浄と厳しい戒行ゆえに痩せたバラモンと、汝は何をなすのか。彼は苦行とヴェーダの学びにのみ励む。美しき眼の者よ、そんな暮らしに苦しんでいるようだ。」

Verse 7

एवमुक्ता वरारोहा स्त्रीस्वभावात्सुचञ्चला । मनसाध्याय शक्रं सा कामेन कलुषीकृता

かく語られると、美しき腰の女は――人の性として移ろいやすく――心にシャクラを思い浮かべ、欲望が内なる穢れとなって彼女を染めた。

Verse 8

तस्या विदित्वा तं भावं स देवः पाकशासनः । गौतमं वञ्चयामास दुष्टभावेन भावितः

彼女の心の傾きを知るや、その神――パーカシャーサナ（インドラ）――は邪なる意図に駆られ、ガウタマを欺こうとし始めた。

Verse 9

विदित्वा चान्तरं तस्य गृहीत्वा वेषमुत्तमम् । अहल्यां रमयामास विश्वस्तां मन्दिरान्तिके

機を見て、彼は最上の変装をまとい、信じきっていたアハリヤーを住まいの近くで惑わせた。

Verse 10

क्षणमात्रान्तरे तत्र देवराजस्य भारत । आजगाम मुनिश्रेष्ठो मन्दिरं त्वरयान्वितः

しかしその場で、ほんの刹那のうちに、バ―ラタよ、最勝の聖仙が天帝の住まいへ急ぎ帰って来た。

Verse 11

आगतं गौतमं दृष्ट्वा भीतभीतः पुरंदरः । निर्गतः स ततो दृष्ट्वा शक्रोऽयमिति चिन्तयन्

ガウタマの到来を見て、プランダラは恐怖に震えた。彼はそっと抜け出し、これを見たガウタマは「これはシャクラだ」と思った。

Verse 12

ततः शशाप देवेन्द्रं गौतमः क्रोधमूर्छितः । अजितेन्द्रियोऽसि यस्मात्त्वं तस्माद्बहुभगो भव

そこでガウタマは怒りに呑まれ、天帝を呪って言った。「汝は感官を制していない。ゆえに『多くの印を帯びる者』となれ。」

Verse 13

एवमुक्तस्तु देवेन्द्रस्तत्क्षणादेव भारत । भगानां तु सहस्रेण तत्क्षणादेव वेष्टितः

かく告げられるや、バ―ラタよ、デーヴェーンドラはその刹那、千の「バガ」（性の印）に覆われ、まるで取り巻かれた。

Verse 14

त्यक्त्वा राज्यं सुरैः सार्द्धं गतश्रीको जगाम ह । तपश्चचार विपुलं गौतमेन महीतले

王権を捨て、栄光を失った彼は神々とともに去り、大地においてゴータマに依りて大いなる苦行（タパス）を修し、救済を求めた。

Verse 15

अहल्यापि ततः शप्ता यस्मात्त्वं दुष्टचारिणी । प्रेक्ष्य मां रमसे शक्रं तस्मादश्ममयी भव

そのときアハリヤーもまた呪われた。「汝は悪しき振る舞いをなし、我を見ながらなおシャクラに歓びを求めた。ゆえに石の身となれ。」

Verse 16

गते वर्षसहस्रान्ते रामं दृष्ट्वा यशस्विनम् । तीर्थयात्राप्रसङ्गेन धौतपापा भविष्यसि

千年が過ぎたのち、名高きラーマを拝するなら、聖地ティールタ巡礼の因縁によって、汝の罪は洗い清められる。

Verse 17

एवं गते ततः काले दृष्टा रामेण धीमता । विश्वामित्रसहायेन त्यक्त्वा साश्ममयीं तनुम्

かくして時が満ち、賢きラーマに見出され、ヴィシュヴァーミトラの助けを得て、彼女は石のごとき身を脱ぎ捨てた。

Verse 18

पूजयित्वा यथान्यायं गतपापा विमत्सरा । आगता नर्मदातीरे तीर्थे स्नात्वा यथाविधि

しかるべき作法にて礼拝を捧げ、罪を離れ、妬みなき心となって、彼女はナルマダーの岸辺に至った。さらに規定のとおりティールタにて沐浴し、

Verse 19

कृतं चान्द्रायणं मासं कृच्छ्रं चान्यं ततः परम् । ततस्तुष्टो महादेवो दत्त्वा वरमनुत्तमम्

彼女は一か月にわたりチャンドラーやーナ（Cāndrāyaṇa）の行を修し、さらにその後、厳しいクリッチャ（Kṛcchra）の苦行を行った。すると満悦したマハーデーヴァは、無上の恩寵を授けた。

Verse 20

जगामादर्शनं भूयो रेमे चोमापतिश्चिरम् । अहल्या तु गते देवे स्थापयित्वा जगद्गुरुम्

彼は再び姿を見せぬところへ去り、ウマーの主は久しく安らかに留まった。だが神が去ったのち、アハリヤーは世の師を霊廟として安置し、

Verse 21

अहल्येश्वरनामानं स्वगृहे चागमत्पुनः । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

それを「アハリェーシュヴァラ」と名づけて自らの住まいへ戻った。そのティールタにて沐浴し、パラメーシュヴァラを礼拝する者は、

Verse 22

स मृतः स्वर्गमाप्नोति यत्र देवो महेश्वरः । क्रीडयित्वा यथाकामं तत्र लोके महातपाः

死して天界に至る。そこは神マヘーシュヴァラのましますところである。そこで望むままに歓楽を味わったのち、その大いなる修行者はその世界において

Verse 23

गते वर्षसहस्रान्ते मानुष्यं लभते पुनः । धनधान्यचयोपेतः पुत्रपौत्रसमन्वितः

千年が過ぎると、再び人として生を受ける。財宝と穀物に満ち、子や孫に恵まれている。

Verse 24

वेदविद्याश्रयो धीमाञ्जायते विमले कुले । रूपसौभाग्यसम्पन्नः सर्वव्याधिविवर्जितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रमहल्यातीर्थसेवनात्

アハリヤー・ティールタ（Ahalyā-tīrtha）に奉仕することにより、人は清らかな家系に賢者として生まれ、ヴェーダの学に依り立つ。容姿と吉祥に恵まれ、あらゆる病を離れ、百年を満ちてなお長く生きる。

Verse 136

। अध्याय

「章」。（伝本に残る章末の標記／コロフォン断片。）