Adhyaya 12
マールカンデーヤは、王が聴聞者となる物語枠の中で、先の説示を聞いた集会の聖仙たちが歓喜し、合掌してナर्मダー（レーヴァー）を讃嘆し始めたと語る。本章は連続するストートラとして構成され、河を神的威力として呼びかける。すなわち、浄化の水、過失を除く者、あらゆるティールタの帰依処であり、ルドラの御身より生じたもの（rudrāṅga-samudbhavā）として称えられる。 讃歌は、苦悩と道徳的過誤に悩む衆生をナर्मダーが清め守護する力、痛苦の境涯をさまようこととその水に触れて得る解放との対比、そして他の水が衰え汚れると語られるカリの時代においても、ナर्मダーが揺るがぬ聖なる現前であることを説き明かす。 結びの功徳説（phalaśruti）では、この讃歌を誦し、また聴聞する者—とりわけナर्मダーで沐浴した後の者—は清浄なる帰趣を得て、天の乗り物と天界の荘厳に彩られつつ、マヘーシュヴァラ／ルドラに近づくと宣言される。ゆえに本章は、礼拝文であると同時に、信愛（バクティ）、聖なる自然への敬意、そして解脱へ向かう実践を教える倫理・神学的教導となっている。
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्संहृष्टा ऋषयोऽभवन् । नर्मदां स्तोतुमारब्धाः कृताञ्जलिपुटा द्विजाः
聖マールカンデーヤは言った。王よ、この言葉を聞いて仙人たちは歓喜した。合掌して恭敬し、二度生まれの者たちはナルマダーを讃える讃歌を唱え始めた。
Verse 2
नमोऽस्तु ते पुण्यजले नमो मकरगामिनि । नमस्ते पापमोचिन्यै नमो देवि वरानने
聖なる水をたたえるあなたに礼拝。マカラの流れに乗り進むあなたに礼拝。罪を除くあなたに礼拝。麗しき御顔の女神よ、礼拝。
Verse 3
नमोऽस्तु ते पुण्यजलाश्रये शुभे विशुद्धसत्त्वं सुरसिद्धसेविते । नमोऽस्तु ते तीर्थगणैर्निषेविते नमोऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे
聖なる水の住処たる吉祥なるあなたに礼拝。清浄なる本性をもち、神々とシッダたちに仕えられるあなたに礼拝。無数のティールタに参詣されるあなたに礼拝。ルドラの御身より生まれし最上の聖河よ、礼拝。
Verse 4
नमोऽस्तु ते देवि समुद्रगामिनि नमोऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे । नमोऽस्तु लोकद्वयसौख्यदायिनि ह्यनेकभूतौघसमाश्रितेऽनघे
海へと流れゆく女神よ、礼拝。吉祥にして願いを授ける女神よ、礼拝。二つの世界に安楽を与え、無数の衆生の依り処となる無垢なる方よ、礼拝。
Verse 5
सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते गन्धर्वयक्षोरगसेविताङ्गे । सनातनि प्राणिगणानुकम्पिनि मोक्षप्रदे देवि विधेहि शं नः
川々の最勝よ、罪を除く者よ、妙なる荘厳を具え、岸辺はガンダルヴァ・ヤクシャ・ナーガに仕えられる。永遠にして衆生を憐れむ方よ。解脱（モークシャ）を授ける女神よ、われらに安寧と吉祥を定め給え。
Verse 6
महागजैर्घमहिषैर्वराहैः संसेविते देवि महोर्मिमाले । नताः स्म सर्वे वरदे सुखप्रदे विमोचयास्मान्पशुपाशबन्धात्
大いなる波の花鬘を戴き、巨象・猛き水牛・猪に仕えられる女神よ。われらは皆、授福し安楽を与える御方に礼拝する。生類（paśu）を縛る縄の束縛より、われらを解き放ち給え。
Verse 7
पापैरनेकैरशुभैर्विबद्धा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः । महानिलोद्भूततरङ्गभूतं यावत्तवाम्भो हि न संस्पृशन्ति
数多の不吉なる罪に縛られた人々が、強風にあおられて形を成すかのように波立つ汝の水に触れぬかぎり、その間ずっと彼らは地獄をさまよう。
Verse 8
अनेकदुःखौघभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् । गतिस्त्वमम्भोजसमानवक्रे द्वन्द्वैरनेकैरपि संवृतानाम्
数多の苦しみの奔流の中で恐れに責められ、無数の罪に絡め取られ、さらに多くの対立の二相に覆われる者たちにとって、汝こそ帰依処にして道である。蓮華のごとき面貌の女神よ。
Verse 9
नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयोऽत्र । दुःखातुराणामभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि
他の川々もまた、女神よ、汝に至れば清らかにして無垢となる—ここに疑いはない。苦悩する者に無畏を授け、汝は多くの正しき賢者により礼拝される。
Verse 10
स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्च तदैव दद्यात्परमं पदं तु । यत्रोपलाः पुण्यजलाप्लुतास्ते शिवत्वमायान्ति किमत्र चित्रम्
もし月と日の御手がこれに触れるなら、ただちに最高の境地を授けるであろう。汝の聖なる水に浸された石でさえ吉祥を得て「シヴァの本性」に至るその地に、何の不思議があろうか。
Verse 11
भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या दुःखातुराः पापपरीतदेहाः । महानिलोद्भूततरङ्गभङ्गं यावत्तवाम्भो न हि संश्रयन्ति
苦しみに悩まされ罪に覆われた人々は、汝の水に帰依して身を寄せぬかぎり、地獄をさまよい続ける。大風にあおられ、砕ける波が立ち上がるその御水に。
Verse 12
। अध्याय
章（奥書の標記）。
Verse 13
सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगेऽस्मिन् हि कलौ प्रदूषिते । त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा
この恐るべきカリの世に、湖も川も衰え汚れたとき、ただ汝のみ、女神よ、水の奔流に満ちて輝く。天の星の道にきらめく天上のガンガーのごとく。
Verse 14
तव प्रसादाद्वरदे वरिष्ठे कालं यथेमं परिपालयित्वा । यामोऽथ रुद्रं तव सुप्रसादाद्वयं तथा त्वं कुरु वै प्रसादम्
汝の恩寵により、最上の施願者よ、この時代をあるべきように守りつつ渡りゆかん。さらに汝の大いなる加護によって、われらがルドラに到達せんことを。ゆえに汝もまた、まことに、われらに慈悲を垂れたまえ。
Verse 15
गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रांस्त्वं पाहि नो यावदिमं युगान्तम् । कालं त्वनावृष्टिहतं सुघोरं यावत्तरामस्तव सुप्रसादात्
汝はわれらの帰依処、母のごとく、父のごとく子らを守る方。世の終わりに至るまでわれらを護り、汝の大いなる恩寵によって、旱魃に打たれたこの恐るべき時代を渡り越えさせたまえ。
Verse 16
पठन्ति ये स्तोत्रमिदं द्विजेन्द्राः शृण्वन्ति ये चापि नराः प्रशान्ताः । ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताश्च
この讃歌を誦する最勝の二度生まれの者たち、また心静かにこれを聴く人々は、天衣に荘厳され、牡牛を軛とする天の乗り物に乗ってルドラのもとへ赴く。
Verse 17
ये स्तोत्रमेतत्सततं पठन्ति स्नात्वा तु तोये खलु नर्मदायाः । अन्ते हि तेषां सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धामचिराद्ददाति
ナルマダーの水に沐浴して後、この讃歌を常に誦する者には、命の終わりに、この最勝の河がほどなく清浄にして聖なる行き先を授ける。
Verse 18
प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवं च । स मुक्तपापः सुविशुद्धदेहः समाश्रयं याति महेश्वरस्य
この讃え歌を日々唱える者は、朝に起きていても、また横たわったままでも、罪より解き放たれ、身心ことごとく清められて、マヘーシュヴァラの庇護に帰入する。