Sukta 110

Mantra 1

समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान्यजसि जातवेदः । आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान्त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥

今日、人の住まいに燃え立つ者よ、ジャータヴェーダス（Jātavedas）よ――汝は神なる力として諸神に供犠を捧ぐ。さらに偉大なる友ミトラ（Mitra）をもここへ運べ。汝は使者、観見の詩聖、広く目覚めたる知者として、われらの意志を上へと運ぶ。

Mantra 2

तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान्मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व । मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन्देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥

タヌーナパート（Tanūnapāt）よ、前へと進むリタ（Ṛta、正序）の道において、蜜をもって塗り、甘美ならしめよ――美しき舌の者よ。われらの霊感の思いを洞察の力で強め、われらの祭儀を神へ向かう歩みとして整えよ、妨げなく、真実に。

Mantra 3

आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः । त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान्यक्षीषितो यजीयान् ॥

アグニ（Agni）よ、杓によって呼び招かれ、礼拝に値し讃嘆に値する者よ、ヴァス（Vasus）らと心を一つにして来たれ。汝は諸神の駆り立てるホートリ（Hotṛ、祭司）なり。されば汝の意志に導かれて、これらに供犠せよ――最も供献にふさわしき者よ。

Mantra 4

प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् । व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम् ॥

祭草座（barhis）は東へと敷き広げられ、大地の方位に沿い、日々の暁の先端に据えられる。それはさらにさらに広がり、いよいよ広大で、より幸いなる広がりとなり——神々のため、無限なるアディティ（Aditi）のために、安らぎの基盤となる。

Mantra 5

व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः । देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥

広く輝く門よ、開き広がれ——夫君のために飾られた女たちのように。女神なる門よ、偉大にして万有を推し進める者よ、神々のために、幸いなる通路となり、完全なる旅立ちとなれ。

Mantra 6

आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ । दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने ॥

暁と夜よ、近くより祭儀を呼び覚ましつつ、みずからの調和の胎（yoni）に坐せよ。天なる女性の場において、広大にして黄金の飾りを帯び、われらの内に、光り輝く美と、明るき姿の栄光とを据えたまえ。

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै । प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥

神なる二人のホータル（Hotar）は、正しき言葉において先立ち、人が供犠（yajña）を捧げ得るようそれを量り定める。集会（vidatha）において霊感の詩人（kāru）を奮い起こし、前なる光を示し、その方位を定め分かつ。

Mantra 8

आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विळा मनुष्वदिह चेतयन्ती । तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥

われらの供犠に、バーラティー（Bhāratī）が速やかに来たれ。イラー（Iḷā）よ、人に向かう者よ、ここにてわれらを目覚めさせよ。三女神は、この安らぎのバルヒス（barhis）の座に、サラスヴァティー（Sarasvatī）と他の女神らが、善き働き（svapas）をもって坐し、儀礼をここに据えよ。

Mantra 9

य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा । तमद्य होतरिषितो यजीयान्देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान् ॥

形相をもって一切の世界を造り整えた者、二つの生みの親たる天と地——その神を、今日ホータル（Hotar）よ、導かれ知りつつ供犠せよ。ここに、神なる造形者トヴァシュトリ（Tvaṣṭṛ）に、覚知をもって捧げよ。

Mantra 10

उपावसृज त्मन्या समञ्जन्देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि । वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥

内なる自己によって放ち、解き放て。正しく調えつつ、神々のための道を据えよ——季節にかなう供物を。林の主ヴァナスパティ（Vanaspati）——整える者——と、神なるアグニ（Agni）が、蜜とギー（ghṛta）によってこの供物を甘美に味わわせたまえ。

Mantra 11

सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः । अस्य होतुः प्रदिश्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः ॥

ただちに生まれたアグニ（Agni）は祭祀を量り定め、神々の先導者となった。このホータル（Hotar）の指し示す言葉、ṛta（宇宙の正序）の言葉のうちに、svāhāによって整えられた供物を神々が食し受けたまえ。