Sukta 190

Mantra 1

अनर्वाणं वृषभं मन्द्रजिह्वं बृहस्पतिं वर्धया नव्यमर्कैः । गाथान्यः सुरुचो यस्य देवा आशृण्वन्ति नवमानस्य मर्ताः ॥

新たなる讃歌（アルカ）もて、ブリハスパティを増し育てよ—倦まぬ牡牛、歓喜の舌をもつ者を。彼の輝ける歌（ガーター）を神々は聴き、また新生を求むる人々も聴く。願わくは霊感に燃ゆる言葉の力、われらのうちに育ちて、光明なる正しき導きとなれ。

Mantra 2

तमृत्विया उप वाचः सचन्ते सर्गो न यो देवयतामसर्जि । बृहस्पतिः स ह्यञ्जो वरांसि विभ्वाभवत्समृते मातरिश्वा ॥

季節に応じた言葉は彼のもとへ寄り添う——神を求める者たちのために、彼が放つ湧出の流れのように。ブリハスパティ（Bṛhaspati）は遍満して、Ṛta（宇宙の秩序・真理）のうちに最上の豊饒をまっすぐに据え、マータリシュヴァン（Mātariśvan）はそれらを一つの調和へと集める。

Mantra 3

उपस्तुतिं नमस उद्यतिं च श्लोकं यंसत्सवितेव प्र बाहू । अस्य क्रत्वाहन्यो यो अस्ति मृगो न भीमो अरक्षसस्तुविष्मान् ॥

彼は讃歌と礼拝とを高く掲げ、サヴィトリ（Savitṛ）が両腕を広げるように聖歌を伸べ広げる。その意志によって彼は征服されぬ昼の力——敵対する闇にとっては恐るべき獣のごとく——強大で、守りを要しない。

Mantra 4

अस्य श्लोको दिवीयते पृथिव्यामत्यो न यंसद्यक्षभृद्विचेताः । मृगाणां न हेतयो यन्ति चेमा बृहस्पतेरहिमायाँ अभि द्यून् ॥

この聖歌は天にも地にも巡りゆく。力を担い、識別する者はそれを疾駆する馬のように駆り立てる。彼のこれらの突きは野獣の投げ矢のように放たれ、蛇の欺き——その曲がった魔術に曇らされた日々へと向かう。

Mantra 5

ये त्वा देवोस्रिकं मन्यमानाः पापा भद्रमुपजीवन्ति पज्राः । न दूढ्ये अनु ददासि वामं बृहस्पते चयस इत्पियारुम् ॥

汝をただ快き利得を与える者と思いなす者ども――そのありさまは曲がり――善をも借りものとして生きる。汝は鈍く重荷を負う心には愛しき富を授けず。ブリハスパティ（Bṛhaspati）よ、汝はその甘美を、担うに足る者のためにのみ集めたもう。

Mantra 6

सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः । अनर्वाणो अभि ये चक्षते नोऽपीवृता अपोर्णुवन्तो अस्थुः ॥

われらの道がよく進まんことを、良き牧草に富む小径のごとく。厳しき制御者は、満ち足りて喜ぶミトラ（Mitra）のごとく、友となれ。正しき衝きなくしてわれらをうかがう者ども――己に閉ざされ――覆いをはらい退き、われらの道より外れて立て。

Mantra 7

सं यं स्तुभोऽवनयो न यन्ति समुद्रं न स्रवतो रोधचक्राः । स विद्वाँ उभयं चष्टे अन्तर्बृहस्पतिस्तर आपश्च गृध्रः ॥

讃歌と下りゆく流れとが彼において合わさる、岸を伴う流れが海へ向かうがごとく。彼は知者として、内に二つを見きわめる――ブリハスパティ（Bṛhaspati）、打ち勝つ者と、水々、熱き求索の力とを。

Mantra 8

एवा महस्तुविजातस्तुविष्मान्बृहस्पतिर्वृषभो धायि देवः । स नः स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

かくして、大いなるものより、広く生まれ、力強き者として、牡牛なる神ブリハスパティ（Bṛhaspati）は神として据えられた。讃えられるとき、彼がわれらに勇士の充溢と光り輝く富とを授けたまえ。求めゆく衝動と戦の群れとをわれらが勝ち得、速やかに与うる豊饒を得んことを。