Sukta 187

Mantra 1

पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् । यस्य त्रितो व्योजसा वृत्रं विपर्वमर्दयत् ॥

いま我は讃えん、偉力ある者を—大いなる法（ダルマ）を支える者、威力の力そのものを。彼の広き力によって、トリタはヴリトラを、節々に至るまで打ち砕いた。

Mantra 2

स्वादो पितो मधो पितो वयं त्वा ववृमहे । अस्माकमविता भव ॥

甘きものよ、飲まるるものよ。蜜なるものよ、飲まるるものよ――われらは汝に向かい、汝を選び取る。われらの護り手、支え手となれ。

Mantra 3

उप नः पितवा चर शिवः शिवाभिरूतिभिः । मयोभुरद्विषेण्यः सखा सुशेवो अद्वयाः ॥

飲まるるものよ、われらに近づき来たれ、吉祥なるものよ、吉祥なる助けとともに。福をもたらす者、憎しみなき者、旅の友よ――やさしく、二心なく、近づけ。

Mantra 4

तव त्ये पितो रसा रजांस्यनु विष्ठिताः । दिवि वाता इव श्रिताः ॥

飲まるるものよ、汝のかの精髄の汁は、諸々の領域に沿って広がり、天に安立して、風のごとく遍満し支える。

Mantra 5

तव त्ये पितो ददतस्तव स्वादिष्ठ ते पितो । प्र स्वाद्मानो रसानां तुविग्रीवा इवेरते ॥

飲よ、かの与える者たちは汝のもの。最も甘美なる飲よ、汝のもの。諸々の精髄の甘味は前へとほとばしり、強き頸の者らのごとく、力をもって押し進む。

Mantra 6

त्वे पितो महानां देवानां मनो हितम् । अकारि चारु केतुना तवाहिमवसावधीत् ॥

飲よ、汝のうちにこそ、偉大なる神々の心は正しく据えられている。麗しき光の徴によってそれは顕れ、汝の庇護により、妨げの蛇は打ち倒される。

Mantra 7

यददो पितो अजगन्विवस्व पर्वतानाम् । अत्रा चिन्नो मधो पितोऽरं भक्षाय गम्याः ॥

かのところで、飲よ――輝きつつ――山々を貫いて汝が進み出たとき、ここにおいても、蜜なる飲よ、汝はわれらの享受と摂取のために到達し得る。

Mantra 8

यदपामोषधीनां परिंशमारिशामहे । वातापे पीव इद्भव ॥

われらが水と薬草の分け前を調え合わせるとき――風に温められし者（Vātāpe）よ、まことにわれらの内に豊かにして滋養あれ。

Mantra 9

यत्ते सोम गवाशिरो यवाशिरो भजामहे । वातापे पीव इद्भव ॥

われらが汝の――ソーマ（Soma）よ――牛の力と大麦の力とを和した混合を分かち受けるとき、風に温められし者（Vātāpe）よ、まことに豊満にして滋養あれ。

Mantra 10

करम्भ ओषधे भव पीवो वृक्क उदारथिः । वातापे पीव इद्भव ॥

薬草よ、カランバ（karambha）となれ――豊かにして強め、広く支えるものとなれ。風に温められし者（Vātāpe）よ、まことに豊満にして滋養あれ。

Mantra 11

तं त्वा वयं पितो वचोभिर्गावो न हव्या सुषूदिम । देवेभ्यस्त्वा सधमादमस्मभ्यं त्वा सधमादम् ॥

飲者よ、われらは言葉もて汝を搾り、燃え立たせる。供物へと群がる牛のごとく。神々のために、われらは汝をサダマーダ（共歓の座）へと整え、われらのためにも、汝をサダマーダへと整える。