Sukta 140

Mantra 1

वेदिषदे प्रियधामाय सुद्युते धासिमिव प्र भरा योनिमग्नये । वस्त्रेणेव वासया मन्मना शुचिं ज्योतीरथं शुक्रवर्णं तमोहनम् ॥

祭壇に坐すアグニよ、愛しき住処と輝ける光明のために、豊かな供分を捧げるかのごとく、アグニの胎座（ヨーニ）を前に運べ。霊感ある思惟（マンマン）を衣として清浄なる者をまとわせよ——光の戦車、白く輝く色、闇を滅する者を。

Mantra 2

अभि द्विजन्मा त्रिवृदन्नमृज्यते संवत्सरे वावृधे जग्धमी पुनः । अन्यस्यासा जिह्वया जेन्यो वृषा न्यन्येन वनिनो मृष्ट वारणः ॥

二度生まれの者は搾られ、整えられて三重の食に供される。歳月（サンヴァツァラ）を経て、食されたのちにも再び成長する。ひとつの口と舌で、勝利する牡牛は味わい、もうひとつで求める者たちを清める——力の象、磨かれて清浄なるもの。

Mantra 3

कृष्णप्रुतौ वेविजे अस्य सक्षिता उभा तरेते अभि मातरा शिशुम् । प्राचाजिह्वं ध्वसयन्तं तृषुच्युतमा साच्यं कुपयं वर्धनं पितुः ॥

暗き奔流のうちに、彼の二人の住処なる母らは震え、両者はその幼子をともに担い運ぶ。舌を前に突き出して、彼は追い散らし払い、渇きの諸境をすり抜けてゆく。彼は右の側へと至る――父のふくらみ増す成長、養いの力として。

Mantra 4

मुमुक्ष्वो मनवे मानवस्यते रघुद्रुवः कृष्णसीतास ऊ जुवः । असमना अजिरासो रघुष्यदो वातजूता उप युज्यन्त आशवः ॥

マヌ（Manu）のために、志を抱く人の子のために、解き放て――速くして揺るがず、黒き軛を負い、激しく突き進むものを。抑えなきままに疾走し、すばやく滑り、風に駆られて、迅きものどもは近くに自ら軛を結ぶ――旅立ちに備えた諸力として。

Mantra 5

आदस्य ते ध्वसयन्तो वृथेरते कृष्णमभ्वं महि वर्पः करिक्रतः । यत्सीं महीमवनिं प्राभि मर्मृशदभिश्वसन्त्स्तनयन्नेति नानदत् ॥

そのとき、彼の散らす者たちは妨げなく突進し、黒き広がりの中で、彼の巨大な姿はその働きを成す。彼が大いなる大地の基盤に触れ、前へと押し迫るとき、荒く息づき、進みつつ雷鳴し、声高く咆哮する。

Mantra 6

भूषन्न योऽधि बभ्रूषु नम्नते वृषेव पत्नीरभ्येति रोरुवत् । ओजायमानस्तन्वश्च शुम्भते भीमो न शृङ्गा दविधाव दुर्गृभिः ॥

飾りつつ、彼は褐色の姿へと身をかがめる。牡牛のごとく、妻たちに近づき、轟き吼える。力を増しつつ、己の諸身を輝かせる。角のように恐るべく、堅き把握をもって疾く駆け進む。

Mantra 7

स संस्तिरो विष्टिरः सं गृभायति जानन्नेव जानतीर्नित्य आ शये । पुनर्वर्धन्ते अपि यन्ति देव्यमन्यद्वर्पः पित्रोः कृण्वते सचा ॥

彼は堅く敷き、広く伸べて、それらを集め取る。知りつつ、知る者たちと常に共に横たわる。彼女らは再び増し、再び神なるものへ帰る。二つの親（父母）のために、共に別の姿を形づくる。

Mantra 8

तमग्रुवः केशिनीः सं हि रेभिर ऊर्ध्वास्तस्थुर्मम्रुषीः प्रायवे पुनः । तासां जरां प्रमुञ्चन्नेति नानददसुं परं जनयञ्जीवमस्तृतम् ॥

かの光り輝く長髪の者たちは、讃歌の力とともに集い、上へと立ち上がる。疲弊に沈んだのちも、再び生命の到来へ向けて進み出る。彼は老いの束縛を脱がせ、勝利の叫びとともに進み、至上の息吹（asu）—不死の生けるもの—を生み出す。

Mantra 9

अधीवासं परि मातू रिहन्नह तुविग्रेभिः सत्वभिर्याति वि ज्रयः । वयो दधत्पद्वते रेरिहत्सदानु श्येनी सचते वर्तनीरह ॥

彼は母なるものの包む衣をめぐり舐めつつ進む。強き把握と堅き衝動に駆られ、迅き者は広がる行路へと走り出る。飛ぶ者に翼を授け、つねに上へと舐め上げながら、隼の力はその道筋に伴い従う。

Mantra 10

अस्माकमग्ने मघवत्सु दीदिह्यध श्वसीवान्वृषभो दमूनाः । अवास्या शिशुमतीरदीदेर्वर्मेव युत्सु परिजर्भुराणः ॥

われらのために輝け、アグニ（Agni）よ、豊饒の力ある者たちの中にて照り映えよ。ついで力強く息づき、家の雄牛よ、燃え立て。下にある子を宿す諸力を点じ起こせ。戦の鎧のごとく、汝はめぐりて護り、四方より押し進めつつ守る。

Mantra 11

इदमग्ने सुधितं दुर्धितादधि प्रियादु चिन्मन्मनः प्रेयो अस्तु ते । यत्ते शुक्रं तन्वो रोचते शुचि तेनास्मभ्यं वनसे रत्नमा त्वम् ॥

これぞ、アグニ（Agni）よ、よく整えられたものが、整わぬものの上に立ち昇る。愛しきものからであっても、汝にはさらに愛でたき心の歓びがあれ。汝の身より輝く清らかな光明——そのゆえに汝はわれらのために宝を勝ち取り、みずからそれを近くもたらす。

Mantra 12

रथाय नावमुत नो गृहाय नित्यारित्रां पद्वतीं रास्यग्ने । अस्माकं वीराँ उत नो मघोनो जनाँश्च या पारयाच्छर्म या च ॥

われらの旅路のため、渡り越えのため、また家のためにも——アグニ（Agni）よ、常に櫂を備え、翼ある舟をわれらに授けたまえ。いかなる護りの力によって彼岸へ渡し得るなら、その力によって、われらの勇士らを、また施与に富む者（maghón）を、さらに民をも渡したまえ。

Mantra 13

अभी नो अग्न उक्थमिज्जुगुर्या द्यावाक्षामा सिन्धवश्च स्वगूर्ताः । गव्यं यव्यं यन्तो दीर्घाहेषं वरमरुण्यो वरन्त ॥

アグニ（Agni）よ、天と地、そして河川ら——よく導かれた者たち——が、われらの讃歌を力の極みにおいて呼び覚まさんことを。牛の光を、また大麦の養いを携えて進みつつ、彼らは恩寵の、遠くまで届く歓喜を選び取る。紅き力ある者たちもまたそれを選ぶ。