चतुश्चत्वारिंशः सर्गः (Sarga 44): निशायुद्धम्, धूलिरुधिरप्रवाहः, इन्द्रजितो मायायुद्धम्
तेषांरामश्शरैःषडिभःषडजघाननिशाचरान् ।।।।निमेषान्तरमात्रेणशितैरग्निशिखोपमैः ।यमशत्रुश्चदुर्धर्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।।।वज्रदंष्ट्रोमहाकायस्तौचोभौशुकसारणौ ।तेतुरामेणबाणौघैस्सर्वेमर्मसुताडिताः ।।।।युद्धादपसृतास्तत्रसावशेषायुषोऽभवन् ।
teṣāṃ rāmaḥ śaraiḥ ṣaḍbhiḥ ṣaḍ ajaghāna niśācarān | nimeṣāntaramātreṇa śitair agniśikhopamaiḥ || yamaśatruś ca durdharṣo mahāpārśvamahodarau | vajradaṃṣṭro mahākāyas tau cobhau śukasāraṇau || te tu rāmeṇa bāṇaughaiḥ sarve marmasu tāḍitāḥ | yuddhād apasṛtās tatra sāvaśeṣāyuṣo 'bhavan ||
まばたきほどの刹那に、ラーマは炎の舌のごとく鋭い六本の矢をもって、夜をさまよう六人の羅刹を射伏せた。すなわちヤマシャトル、抗しがたきドゥルダルシャ、マハーパールシュヴァ、マホーダラ、金剛の牙を持つヴァジュラダンシュトラ、巨躯のマハーカーイヤ、さらに二人のシュカとサーラナである。ラーマの矢の雨により急所を貫かれ、彼らは戦場から退き、ただ残る命のかぎりを保った。
Then Vanaras and dreadful Rakshasas being strongly inimical to each other started the night battle wishing victory.
Dharma appears as measured, effective force used to restrain adharma: Rāma’s precision (striking vital points swiftly) restores order without needless prolongation of suffering.
A named group of Rākṣasa leaders presses the attack; Rāma answers instantly with six blazing arrows and drives them back wounded.
Kṣātra-tejas (martial excellence) joined with clarity and control—Rāma acts decisively, not chaotically, even amid night-confusion.