Sarga 3

Verse 1

इत्युक्त्वा लक्ष्मणश्श्रीमान्विराधे प्रहसन्निव।कोभवान्वनमभ्येत्य चरिष्यसि यथासुखम्।।3.3.1।।

そう言い終えると、気高きラクシュマナは、ほほえむかのようにヴィラーダへ言った。「お前は何者だ。森へ入り込み、ここを勝手気ままにさまよっているとは。」

Verse 2

अथोवाच पुनर्वाक्यं विराधः पूरयन्वनम्।पृच्छतो मम हि ब्रूतं कौ युवां क्व गमिष्यथः।।3.3.2

そのときヴィラーダは再び語り、声は森を満たして響いた。「私に問うより先に答えよ――お前たち二人は何者で、どこへ行くのだ？」

Verse 3

तमुवाच ततो रामो राक्षसं ज्वलिताननम्।पृच्छन्तं सुमहातेजा इक्ष्वाकुकुलमात्मनः।।3.3.3।।

そのとき大いなる光輝を放つラーマは、燃え立つ顔のラクシャサに語りかけ、問われるままに自らがイクシュヴァーク王家の裔であることを告げた。

Verse 4

क्षत्रियौ वृत्तसम्पन्नौ विद्धि नौ वनगोचरौ।त्वां तु वेदितुमिच्छावः कस्त्वं चरसि दण्डकान्।।3.3.4।।

我らは品行を備えた二人のクシャトリヤ、いま森を行く者と知れ。だが汝のことを知りたい—汝は誰で、なぜダンダカの荒野をさまようのか。

Verse 5

तमुवाच विराधस्तु रामं सत्यपराक्रमम्।हन्त वक्ष्यामि ते राजन्निबोध मम राघव।।3.3.5।।

そこでヴィラーダは、真実に立つ武勇のラーマに言った。「よかろう、王よ。悟れ、ラグハヴァよ—我が何者かを汝に語ろう。」

Verse 6

पुत्रः किल जयस्याहं माता मम शतह्रदा।विराध इति मामाहुः पृथिव्यां सर्वराक्षसाः।।3.3.6।।

我はまことにジャヤの子、母はシャタフラダー。この大地において、すべての羅刹は我を『ヴィラーダ』と呼ぶ。

Verse 7

तपसा चाभिसम्प्राप्ता ब्रह्मणो हि प्रसादजा।शस्त्रेणावध्यता लोकेऽच्छेद्याभेद्यत्वमेव च।।3.3.7।।

苦行によって、梵天の恩寵よりこの世で授かったのだ。武器では我を殺せず、また切られることも砕かれることもない。

Verse 8

उत्सृज्य प्रमदामेनामनपेक्षौ यथागतम्।त्वरमाणौ पलायेथां न वां जीवितमाददे।। 3.3.8।।

この女をただちに捨て、何の執着も持たずに、来た道を急いで逃げ去れ。お前たちの命は奪わぬ。

Verse 9

तं रामः प्रत्युवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः।राक्षसं विकृताकारं विराधं पापचेतसम्।।3.3.9।।

そのときラーマは、怒りに目を赤くし、醜怪な姿で邪悪な心をもつ羅刹ヴィラーダにこう答えた。

Verse 10

क्षुद्र धिक्त्वां तु हीनार्थं मृत्युमन्वेषसे ध्रुवम्।रणे प्राप्स्यसे सन्तिष्ठ न मे जीवन् गमिष्यासि।।3.3.10।।

「卑しい者め——恥を知れ、下劣な心の者よ！お前はまさしく死を求めている。立て、戦え。戦場でそれを得るがよい——生きては私から去れぬ。」

Verse 11

ततः सज्यं धनुः कृत्वा रामस्सुनिशिताञ्छरान्।सुशीघ्रमभिसन्धाय राक्षसं निजघान ह।।3.3.11।।

そのときラーマは弓に弦を張り、剃刀のごとく鋭い矢を素早く狙い定めて放ち、羅刹ヴィラーダを射抜いた。

Verse 12

धनुषा ज्यागुणवता सप्त बाणान्मुमोच ह।रुक्मपुङ्खान्महावेगान्सुपर्णानिलतुल्यगान्।।3.3.12।।

張りつめた弦を備えた弓より、彼は七本の矢を放った――金の羽を持ち、猛き速さで、ガルダと風に等しかった。

Verse 13

ते शरीरं विराधस्य भित्त्वाबर्हिणवाससः।निपेतुश्शोणितादिग्धा धरण्यां पावकोपमाः।।3.3.13।।

孔雀の羽を矢羽とするその矢はヴィラーダの身を貫き、血に染まって大地に落ち、火のごとく輝いた。

Verse 14

स विद्धो न्यस्य वैदेहीं शूलमुद्यम्य राक्षसः।अभ्यद्रवत्सुसङ्कृद्धस्तदा रामं सलक्ष्मणम्।।3.3.14।।

傷を負った羅刹はヴァイデーヒーを脇に置き、ついで槍を高く掲げて激怒のまま、ラーマとラクシュマナへ突進した。

Verse 15

स विनद्य महानादं शूलं शक्रध्वजोपमम्।प्रगृह्याशोभत तदा व्यात्तानन इवान्तकः।।3.3.15।।

大音声で咆哮し、シャクラの旗印にも似た槍を掴み取った。口を大きく開け、彼はそのとき死をもたらすアンタカのごとく燃え立った。

Verse 16

अथ तौ भ्रातरौ दीप्तं शरवर्षं ववर्षतुः।विराधे राक्षसे तस्मिन् कालान्तकयमोपमे।।3.3.16।।

そのとき二人の兄弟は、終末の死を司るヤマにも似た羅刹ヴィラーダに、燃えさかる矢の雨を降り注がせた。

Verse 17

स प्रहस्य महारौद्रः स्थित्वाजृम्भत राक्षसः।जृम्भमाणस्य ते बाणाः कायान्निष्पेतुराशुगाः।।3.3.17।।

その甚だ恐るべき羅刹は立ったまま嘲笑してあくびをした。あくびするその身から、放たれた速き矢はするりと抜け落ちた。

Verse 18

स्पर्शात्तु वरदानेन प्राणान्सम्रोध्य राक्षसः।विराधः शूलमुद्यम्य राघवावभ्यधावत।।3.3.18।।

だが授かった加護の力により、羅刹ヴィラーダは触れただけでも命の息を抑え、槍を振り上げて二人のラाघヴァへ突進した。

Verse 19

तच्छूलं वज्रसङ्काशं गगने ज्वलनोपमम्।द्वाभ्यां शराभ्यां चिच्छेद रामः शस्त्रभृतांवरः।।3.3.19।।

その槍は金剛杵のごとく、天にあって火のように燃えさかっていたが、武器を執る者の最勝たるラーマが二本の矢で断ち砕いた。

Verse 20

तद्रामविशिखच्छिन्नं शूलं तस्यकराद्भुवि।पपाताशनिना छिन्नं मेरोरिव शिलातलम्।।3.3.20।।

ラーマの矢に断たれたその槍は、彼の手から地に落ちた。まるでメル山の岩盤が雷に裂かれて落ちるかのように。

Verse 21

तौ खड्गौ क्षिप्रमुद्यम्य कृष्णसर्पोपमौशुभौ।तूर्णमापेततुस्तस्य तदा प्रहरतां बलात्।।3.3.21।।

そのとき二人は、黒き蛇にも似た輝く剣を素早く掲げ、彼が力強く打ちかかるのと同時に、たちまち間合いを詰めて迫った。

Verse 22

स वध्यमानः सुभृशं भुजाभ्यां परिरभ्यतौ।अप्रकम्प्यौ नरव्याघ्रौ रौद्रः प्रस्थातुमैच्छत।।3.3.22।।

激しく打たれながらも、その憤怒の者は両腕で虎のごとき二人の男—揺るがぬ兄弟—を固く抱え、彼らを抱えたまま立ち去ろうとした。

Verse 23

तस्याभिप्रायमाज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।वहत्वयमलं तावत्पथाऽनेन तु राक्षसः।।3.3.23।।

羅摩は羅刹の意図を悟り、ラクシュマナに言った。「しばらくはこの羅刹にこの道を運ばせよ。今は妨げるな。」

Verse 24

यथा चेच्छति सौमित्रे तथा वहतु राक्षसः।अयमेव हि नः पन्था येन याति निशाचरः।।3.3.24।।

「サウミトリよ、羅刹の望むままに我らを運ばせよ。この夜行の者が行くその道こそ、まさに我らの進むべき道だ。」

Verse 25

स तु स्वबलवीर्येण समुत्क्षिप्य निशाचरः।बालाविव स्कन्धगतौ चकारातिबलोद्धतः।।3.3.25।।

すると夜にさまよう羅刹は、自らの力に驕り高ぶり、二人をひょいと持ち上げて肩に載せた。まるで幼子のように。

Verse 26

तावारोप्य ततः स्कन्धं राघवौ रजनीचरः।विराधो विनदन्घोरं जगामाभिमुखो वनम्।।3.3.26।।

二人のラ―ガヴァを肩に担ぎ上げると、夜にさまようヴィラーダは、恐ろしい咆哮をあげながら森へと向かった。

Verse 27

彼は大雲のように暗い森へ踏み入った。そこは多種多様な巨木が茂り、さまざまな鳥の群れが彩りを添え、ジャッカルや野獣があちこちに散っていた。