Adhyaya 9

Verse 1

सूत उवाच । ततोऽमरगणास्ते च सगंधर्वाः सदानवा । उत्पाट्य मंदरं शैलं चिक्षिपुः पयसां निधौ

スータは言った。「そのとき神々の群れは、ガンダルヴァとダーナヴァを伴い、マンダラ山を根こそぎ引き抜いて、水の宝蔵たる大海へと投げ入れた。」

Verse 2

ततः सनातनः श्रीमान्दयालुर्जगदीश्वरः । अधारयद्गिरेर्मूलं कूर्मरूपेण पृष्ठतः

その後、永遠にして光輝あり、慈悲深き宇宙の主は、亀（クールマ）の姿をとり、その背にて山の根元を支えた。

Verse 3

अनंतं तत्र संवेष्ट्य ममंथुर्दुग्धसागरम् । एकादश्यां मथ्यमाने चोद्भूतं प्रथमं द्विज

そこで彼らはアナンタを（攪拌の山に）巻きつけ、乳海を攪拌した。月の第十一日（エーカーダシー）に攪拌される中、最初に現れたもの—おおブラーフマナよ—はこれであった。

Verse 4

कालकूटविषं ते तु दृष्ट्वा सर्वे प्रदुद्रुवुः । ततस्तान्विद्रुतान्दृष्ट्वा शंकरश्चोक्तवानिदम्

しかしカーラクータの毒を見て、皆は逃げ去った。するとシャンカラは、彼らが走り去るのを見て、次の言葉を告げた。

Verse 5

भोभोऽमरगणा यूयं विषं कुरुतमादरम् । वारयिष्याम्यहं तूर्णं कालकूटं महाविषम्

「おお神々の群れよ、この毒に心を向けよ。われは速やかに、この恐るべき大毒カーラクータを抑えよう。」

Verse 6

इत्युक्त्वा पार्वतीनाथो ध्यायन्नारायणं हृदि । महामंत्रं समुच्चार्य विषमादद्भयंकरम्

かく言い終えて、パールヴァティーの主は胸中にナーラーヤナを観想し、大いなる真言を唱えた――危難のただ中にあっても、驚異にして畏るべきものを。

Verse 7

महामंत्रप्रभावेण विषं जीर्णं गतं महत् । अच्युतानंतगोविंद इति नामत्रयं हरेः

大真言の力によって、恐るべき毒は消化されて去った。「アチュタ、アナンタ、ゴーヴィンダ」――これがハリの三つの御名である。

Verse 8

योजपेत्प्रयतो भक्त्या प्रणवाद्यं नमोंऽतिकम् । विषभोगाग्निजं तस्य नास्ति मृत्योर्भयं तथा

敬虔にして身を慎み、プラナヴァ（オーム）に始まり「ナモ」に終わる聖なる礼拝の句を修し唱えるべきである。その者には、毒・蛇・火より起こる死の恐れはない。

Verse 9

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे समुद्रमथनं । नाम नवमोऽध्यायः

かくして、尊き『パドマ・マハープラーナ』ブラフマ・カーンダ、スータとシャウナカの対話において、「海の攪拌」と題する第九章はここに終わる。

Verse 10

रूक्षपिंगलकेशा च जरतीं बिभ्रती तनुम् । सा च ज्येष्ठाब्रवीद्देवान्किंकर्तव्यं मयेति वै

荒く黄褐色の髪をなし、老いた身をまとって、ジェーシュターは神々に言った。「わたしは何をなすべきでしょうか。」

Verse 11

देवास्तथाब्रुवंस्तां च देवीं दुःखस्यभाजनम् । येषां नॄणां गृहे देवी कलहः संप्रवर्तते

かくして神々は、その悲しみの器たる女神に告げた。「この女神が入る人々の家には、争いが起こり、絶えず続く。」

Verse 12

तत्र स्थानं प्रयच्छामो वस ज्येष्ठे शुभान्विता । निष्ठुरं वचनं ये च वदंति येऽनृतं नराः

「そこに汝の住処を与える。住め、吉祥なる長姉よ。だが、苛烈な言葉を吐く者、偽りを語る者は……」

Verse 13

संध्यायां ये हि चाश्नंति दुःखदा तिष्ठ तद्गृहे । कपालकेशभस्मास्थि तुषांगाराणि यत्र तु

サンディヤー（薄明の時）に食する者は苦を招く。その家に不幸は住まう——髑髏、髪、灰、骨、籾殻、残り火が置かれているところに。

Verse 14

स्थानं ज्येष्ठे तत्र तव भविष्यति न संशयः । अकृत्वा पादयोर्धौतं ये चाश्नंति नराधमाः

「そこに、ジェーシュターよ、汝の座は必ず最上の列に定まる。疑いはない。足を洗わずに食する卑しき者どもは……」

Verse 15

तद्गृहे सर्वदा तिष्ठ दुःखदारिद्रदायिनी । वालुकालवणांगारैः कुर्वंति दंतधावनम्

「その家に常に住め、悲しみと貧しさを授ける者よ——人々が砂と塩と熾火で歯を磨くところに。」

Verse 16

तेषां गेहे सदा तिष्ठ दुःखदा कलिना सह । छत्राकं श्रीफलं शिष्टं ये खादंति नराधमाः

カリと共に、常にあの卑しき者どもの家に住め。彼らはチャトラーカの茸と、シュリーパラ（椰子）という、善き人々に残されるべき食をむさぼる者である。

Verse 17

गेहे तेषां तव स्थानं ज्येष्ठे कलुषदायिनि । तिलपिष्टमलाबुं ये गृंजनं पोतिकादलम्

彼らの家こそ汝の住処、最年長なる者よ、穢れをもたらす者よ。胡麻の練り物、夕顔（ひょうたん瓜）、葱（たまねぎ）、そしてポティカーの葉を食する者の家に。

Verse 18

कलं बुकं पलांडुं ये चाश्नंति पापबुद्धयः । तेषां गृहे तव स्थानं भविष्यति न संशयः

カラ、ブカ、そしてパラーンドゥ（葱類の辛き食）を口にする罪深き心の者ども—その家に汝の住まいは必ず定まる。疑いはない。

Verse 19

गुरु देवातिथीनां च यज्ञदानविवर्जितम् । यत्रवेदध्वनिर्नास्ति तत्र तिष्ठ सदाऽशुभे

不吉なる者よ、師（グル）と神々と客人を敬わず、祭祀（ヤジュニャ）と施しが絶え、ヴェーダの響きも聞こえぬ場所に、常に住め。

Verse 20

दंपत्योः कलहो यत्र पितृदेवार्चनं न वै । दुरोदररता यत्र तत्र तिष्ठ सदाशुभे

夫婦が絶えず争い、祖霊と神々への礼拝がなく、人々が賭博に溺れるところ—そこに住め、常に不吉なる者よ。

Verse 21

परदाररता यत्र परद्रव्यापहारिणः । विप्रसज्जनवृद्धानां यत्र पूजा न विद्यते । तत्र स्थाने सदा तिष्ठ पापदारिद्र्यदायिनी

他人の妻に耽り、他人の財を盗み、ブラーフマナと善人と長老への礼敬がないところ——罪と貧困を授ける者よ、汝は常にその地にとどまれ。

Verse 22

इत्यादिश्य सुरा ज्येष्ठां सर्वेषां कलिवल्लभाम् । क्षीराब्धेर्मथनं चक्रुः पुनस्ते सुसमाहिताः

かくして、すべてに愛されカリの時代に親しまれる最上の女神に教え示したのち、彼らは再び心を整え、乳海の攪拌を続けた。