Adhyaya 14

Verse 1

शौनक उवाच । कथयस्व महाप्राज्ञ ब्राह्मणस्य कृपार्णव । माहात्म्यं सर्ववर्णानां श्रेष्ठस्य कृपया च मे

シャウナカは言った。「大いなる叡智を備え、慈悲の大海たる御方よ、どうか憐れみにより、すべてのヴァルナの中で最勝なるブラーフマナの栄光を、私に語り聞かせてください。」

Verse 2

सूत उवाच । ब्राह्मणः सर्ववर्णानां गुरुरेव द्विजोत्तम । सर्वामराश्रयो ज्ञेयः साक्षान्नारायणः प्रभुः

スータは言った。「二度生まれの中の最勝者よ、ブラーフマナこそまことに一切のヴァルナの師である。彼は諸神の依り処と知るべきであり、実に主ナーラーヤナそのもの、至上の主宰である。」

Verse 3

कुर्यात्प्रणामं यो विप्रं हरिबुद्ध्या तु भूसुरम् । भक्त्या तस्य द्विजश्रेष्ठ वर्द्धते संपदादिकम्

信愛をもってブラーフマナに礼拝し、その「地上の神」をハリと結ばれた存在として観ずる者は、二度生まれの中の最勝者よ、その人には繁栄をはじめ諸々の恵みが増大する。

Verse 4

न नमेद्ब्राह्मणं दृष्ट्वा हेलयापि च गर्वितः । छेदनं तु तस्य शिरः कर्तुमिच्छेत्सदा हरिः

もし人が驕り高ぶって、婆羅門を見ても礼拝して頭を垂れず、たとえそれが侮りからであっても、ハリは常にその者の首を断たんと望まれる。

Verse 5

कृतापराधं विप्रं ये द्विषंति पापबुद्धयः । हरिं द्विषंति ते ज्ञेया निरयं यांति दारुणम्

罪の心を抱き、たとえ婆羅門が過ちを犯した後であっても彼を憎む者は、ハリを憎む者と知るべきであり、恐るべき地獄へと赴く。

Verse 6

यः कर्तुं प्रार्थनां विप्रं पश्येत्क्रोधेन चागतम् । कृतांतश्चक्षुषोस्तस्य तप्तसूचीं ददाति वै

願いを述べんとして来る婆羅門を見ながら、怒りをもって睨む者には、死神クリターンタがまことに両眼のために灼熱の針を与える。

Verse 7

कुरुते भूसुरं मूढो भर्त्सनं यो नराधमः । यमदूता मुखे तस्य तप्तलोहं ददंति च

地上の神たる婆羅門（ブースラ）を罵る、愚かで卑しき人間には、ヤマの使者が溶けた鉄をその口へ注ぎ入れる。

Verse 8

येषां निकेतने भुंक्ते क्ष्मासुरो वै तपोधनः । सुपर्वाणैः स्वयं कृष्णो भुंक्ते तेषां निकेतने

苦行の富を備えた「地の神」（地上のアスラ）たる婆羅門が食事を受ける家には、その同じ家で、聖なる祭日の折に、主クリシュナ御自身もまた食を受けられる。

Verse 9

नश्यंति सर्वपापानि द्विजहत्यादिकानि च । कणमात्रं भजेद्यस्तु विप्रांघ्रिसलिलं नरः

婆羅門を殺すほどの重罪でさえ、すべての罪は滅びる。人が婆羅門の御足を洗った水を、たとえ一滴でもいただくなら。

Verse 10

यो नरश्चरणौधौतं कुर्याद्धस्तेन भक्तितः । द्विजातेर्वच्मि सत्यं ते स मुक्तः सर्वपातकैः

信愛をもって自らの手で、二度生まれ（ドヴィジャ）の御足を洗った水を清め、あるいは拭い去る者がいるなら、真実を告げよう——その者は一切の罪過から解き放たれる。

Verse 11

पुत्रहीना च या नारी मृतवत्सा च यांगना । सपुत्रा जीववत्सा सा द्विजपद्मांघ्रिसेवनात्

子を持たぬ女も、子を失った女も、婆羅門の蓮華の御足に恭しく仕えることによって、子宝に恵まれ、生きた子を得る福を受ける。

Verse 12

ब्रह्मांडे यानि तीर्थानि तानि तीर्थानि सागरे । उदधौ यानि तीर्थानि तिष्ठंति द्विजपादयोः । द्विजांघ्रिसलिलैर्नित्यं सेचितं यस्य मस्तकम्

宇宙にあるすべてのティールタ（聖なる渡し場）は大海にもあり、海にあるティールタは婆羅門の御足に宿る。婆羅門の御足を洗った水で常に頭頂を灌がれる者は、絶えず清められ聖別される。

Verse 13

स स्नातः सर्वतीर्थेषु स मुक्तः सर्वपातकैः । शृणु शौनक वक्ष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम्

その者はあたかも一切のティールタで沐浴したかのようであり、すべての罪過から解き放たれる。聞け、シャウナカよ——我は罪を滅する功徳の栄光を説き明かそう。

Verse 14

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे ब्राह्मणमाहात्म्यं । नाम चतुर्दशोऽध्यायः

かくして、尊き『パドマ・マハープラーナ』のブラフマ・カーンダにおいて、スータとシャウナカの対話の中、「ブラーフマナの栄光」と題する第十四章はここに終わる。

Verse 15

शूद्रो भीमो द्वापरे च ब्रह्महत्यासहस्रकृत् । निष्ठुरः सर्वदा तुष्टः समहान्वैश्यया पुनः

ドヴァーパラの時代、ビーマはシュードラであり、ブラフマナ殺し（ブラフマハティヤ）を千たび犯した者であった。性は苛烈で、常に自らに満ち足り、さらに再びヴァイシャの女と結ばれた。

Verse 16

शूद्राचारपरिभ्रष्टो भीमोऽसौ गुरुतल्पगः । प्रत्येकं वच्मि किं तस्य दस्योः संख्या न विद्यते

シュードラの行いへと堕ちたその恐るべきビーマは、師（グル）の床を犯す者となった。このようなダーサ／ダスユについて、なお何を語ろうか。類いは数えきれない。

Verse 17

पापानां मुनिशार्दूल भीमस्य दुष्टचेतसः । एकदा स गतः कश्चिद्ब्राह्मणस्य निवेशनम्

聖仙の中の虎よ、ある時、罪深く邪なる心を抱くそのビーマは、あるブラーフマナの住まいへと赴いた。

Verse 18

गत्वा तं तस्य गेहात्तु द्रव्यं नेतुं मनो दधे । तत्रोवास ब्राह्मणस्य बहिर्द्वारसमीपतः

そこへ赴くと、彼はそのブラーフマナの家から財を奪い去ろうと心に定め、ブラーフマナの外門の近くにとどまった。

Verse 19

दैन्ययुक्तं वचः प्राह क्ष्मासुरं स तपोधनम् । भो स्वामिन्शृणु मे वाक्यं दयालुरिव मन्यते

謙遜に満ちた言葉で、その苦行の宝たる修行者はクシャマーアスラに告げた。「お主よ、どうか我が言葉をお聞きください」と、彼を慈悲深い者と思って。

Verse 20

क्षुधार्तोऽहं देहि चान्नं प्राणा यास्यंति मे द्रुतम्

私は飢えに苦しんでおります——食をお与えください。さもなくば我が命の息はたちまち去ってしまいます。

Verse 21

ब्राह्मण उवाच । क्षुधार्त्त शृणु मे कश्चिद्वाक्यं कर्तुं न विद्यते । पाकं मे तंडुलानि त्वं नीत्वा भुंक्ष्व यथासुखम्

バラモンは言った。「飢えに苦しむ者よ、我が言葉を聞け。飾り立てた言葉は持たぬ。わが米を持って行き、煮て、心ゆくまで安らかに食べよ。」

Verse 22

नास्ति मे जनको माता नास्ति सूनुः सहोदरः । नास्ति जाया मातृबंधुर्मृताः सर्वे विहाय माम्

我には父も母もなく、子も兄弟もない。妻も母方の親族もなく、皆死に去って、私だけが取り残された。

Verse 23

तिष्ठाम्येको गृहेऽकर्मा भाग्यहीनोतिथे हरिः । एको मे वसतौ चास्ति न जाने तद्विना किल

私は家に独りとどまり、なすこともなく——お客人よ、幸運にも見放され——おおハリよ。わが住まいにはただ一つの支えがある；まことに、それなくしてはどうなるか分からぬ。

Verse 24

भीम उवाच । मम कश्चिद्द्विजश्रेष्ठ नास्ति सेवां तवापि च । शूद्रोऽहं निलये जात्या कृत्वा स्थास्यामि ते सदा

ビーマは言った。「おお、再生族の中で最も優れた方よ、私には他に誰もおりません。それゆえ、あなたにお仕えいたします。私は生まれながらのシュードラですが、決意を固め、常にあなたのそばにおります。」

Verse 25

सूत उवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा सानंदः क्ष्मासुरस्तदा । पाकं विधाय तूर्णं स ददावन्नं तपोधन

スータは言った。「彼の言葉を聞いて、クシュマースラは喜びました。そして、すぐに食事を用意し、苦行に富んだその行者に食事を捧げました。」

Verse 26

सोऽपि हर्षसमायुक्तस्तस्थौ तत्र द्विजालये । सेवां कुर्वन्स्नेहयुक्तां भूसुरस्य मनोहराम्

彼もまた喜びに満ちて、そのバラモンの住居に留まり、愛情深い献身をもってそのバラモンに喜ばしい奉仕を行いました。

Verse 27

अद्य श्वो वा हनिष्यामि द्रव्यमस्य ममापि च । नेतुं यदा करिष्यामि नेष्यामि नात्र संशयः

「今日か明日には彼を殺し、私のものと共に彼の財産を奪おう。持ち去ると決めたら、必ず奪うつもりだ。これに疑いの余地はない。」

Verse 28

परामृश्य च हृद्यंतः कृत्वा तस्य क्रियां वदेत् । पादधौतादिकं चासौ शिरसा गतपातकः

それを熟考し、心に留めた上で、彼のために適切な儀式を定めるべきである。彼はまた、足を洗うなどの行為を行うべきであり、頭を垂れることで、彼の罪は取り除かれる。

Verse 29

आचम्यांघ्रिजलं दध्रेच्छद्मना प्रतिदिनं द्विजः । एकदा हारकः कश्चिद्द्रव्यं नेतुं समागतः

日ごとに、その二度生まれの者は口すすぎ（アーチャマナ）と足洗いの水を口実を設けて蓄えていた。ある時、財宝を奪おうとする盗人がやって来た。

Verse 30

उत्पाट्य रात्रावररं गतोऽसौ तद्गृहांतरम् । दृष्ट्वा भीमं प्रहारार्थं दंडहस्तः समागतः

夜に閉ざされた仕切りをこじ開け、彼はその家の奥へと入り込んだ。ビーマを見て打とうとして、杖を手に近づいた。

Verse 31

हारको मस्तकं तस्य छित्त्वा तूर्णं पलायितः । अथ तस्य भटा विष्णोः शंखचक्रगदाधराः

盗人ハーラカはその首を斬り落として、たちまち逃げ去った。するとヴィシュヌの兵たちが、法螺貝・円盤・棍棒を携えて現れ進み出た。

Verse 32

समायातास्तथा नेतुं भीमं तं वीतकिल्बिषम् । स्यंदनं चागतं दिव्यं राजहंसयुतं द्विज

彼らは、罪を離れたその猛きビーマを導くために到来した。さらに、ブラーフマナよ、王なる白鳥に繋がれた天上の神車もまた来た。

Verse 33

तत्रारूढो ययौ विष्णोर्भवनं दुर्लभं किल । माहात्म्यं भूमिदेवस्य मया ते तत्प्रकीर्तितम् । शृणुयाद्यो नरो भक्त्या तस्य पातकनाशनम्

そこで彼はそれに乗り、ヴィシュヌの御住まいへと赴いた――まことに到達し難いと語られる境地である。かくして私は汝にブーミデーヴァの功徳の大いなることを説き示した。これを信愛（バクティ）もって聴く者は、その罪が滅する。