Adhyaya 83

Verse 1

सुकर्मोवाच । समाहूय प्रजाः सर्वा द्वीपानां वसुधाधिपः । हर्षेण महताविष्ट इदं वचनमब्रवीत्

スカルマは言った。すべての民を召集し、大地と諸大陸の主たる王は、大いなる歓喜に満たされて、次の言葉を語った。

Verse 2

इंद्रलोकं ब्रह्मलोकं रुद्रलोकमतः परम् । वैष्णवं सर्वपापघ्नं प्राणिनां गतिदायकम्

インドラ界、ブラフマー界、そしてルドラ界をも超えて、ヴィシュヌの御国がある――一切の罪を滅し、生きとし生けるものに最高の帰依処を授ける。

Verse 3

व्रजाम्यहं न संदेहो ह्यनया सह सत्तमाः । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः सशूद्रा श्च प्रजा मम

われは旅立つ——疑いはない——彼女と共に、徳ある者の中の最上よ。ブラーフマナ、クシャトリヤ、ヴァイシャ、そしてシュードラも、皆わが民である。

Verse 4

सुखेनापि सकुटुंबैः स्थातव्यं तु महीतले । पूरुरेष महाभागो भवतां पालकस्त्विह

家族と共にあっても、この大地に安らかに住みなさい。この高貴なるプール（Pūru）が、ここにおいてまことに汝らの守護者となる。

Verse 5

स्थापितोस्ति मया लोका राजा धीरः सदंडकः । एवमुक्तास्तु ताः सर्वाः प्रजा राजानमब्रुवन्

「われは民の秩序を定めた。王は沈着にして断固、常に刑罰の杖を携える。」そう告げられると、すべての民は王に申し上げた。

Verse 6

श्रूयते सर्ववेदेषु पुराणेषु नृपोत्तम । धर्म एवं यतो लोके न दृष्टः केन वै पुरा

王の中の最勝よ、これはあらゆるヴェーダとプラーナに説かれている。この世において、かかるダルマの姿は、いまだ誰も見たことがない。

Verse 7

दृष्टोस्माभिरसौ धर्मो दशांगः सत्यवल्लभः । सोमवंशसमुत्पन्नो नहुषस्य महागृहे

われらは見た、十の肢を具え真理に愛されるダルマを。月の王統に生まれ、ナフシャの大いなる家に現れたのである。

Verse 8

हस्तपादमुखैर्युक्तः सर्वाचारप्रचारकः । ज्ञानविज्ञानसंपन्नः पुण्यानां च महानिधिः

手と足と口を具え、あらゆる正しい行いを弘める者となる。知と悟りの分別に満ち、功徳の大いなる宝蔵である。

Verse 9

गुणानां हि महाराज आकरः सत्यपंडितः । कुर्वंति च महाधर्मं सत्यवंतो महौजसः

大王よ、真実を守る賢者はまことに徳の鉱脈である。真実にして大いなる力を備える者は、最上のダルマを修する。

Verse 10

तं धर्मं दृष्टवंतः स्म भवंतं कामरूपिणम् । भवंतं कामकर्तारमीदृशं सत्यवादिनम्

われらはまことに見た、そのダルマ、すなわち汝を。意のままにあらゆる姿を取り、願いを成就し、かくも真実を語る者を。

Verse 11

कर्मणा त्रिविधेनापि वयं त्यक्तुं न शक्नुमः । यत्र त्वं तत्र गच्छामः सुसुखं पुण्यमेव च

三種の行為によってさえ、われらは汝を捨て去ることができない。汝の行くところ、そこへわれらも赴く—大いなる安楽と、まことに功徳とを携えて。

Verse 12

नरकेपि भवान्यत्र वयं तत्र न संशयः । किं दारैर्धनभोगैश्च किं जीवैर्जीवितेन च

たとえ地獄であろうとも――あなたがどこにおられようと、私たちも必ずそこにおります。疑いはありません。妻や財宝や享楽に何の益がありましょう。親族に、いや命そのものに何の益がありましょう。

Verse 13

त्वां विनासुमहाराज तेन नास्त्यत्र कारणम् । त्वयैव सह राजेंद्र वयं यास्याम नान्यथा

あなたなくしては、大王よ、このことに理由はありません。王の中の王よ、私たちはただあなたと共に行きます――他の道はありません。

Verse 14

एवं श्रुत्वा वचस्तासां प्रजानां पृथिवीपतिः । हर्षेण महताविष्टः प्रजावाक्यमुवाच ह

その民の言葉をこのように聞くと、大地の主は大いなる歓喜に満たされ、ついに民に向かって返答の言葉を述べた。

Verse 15

आगच्छंतु मया सार्द्धं सर्वे लोकाः सुपुण्यकाः । नृपो रथं समारुह्य तया वै कामकन्यया

「功徳に満ちたあらゆる世界よ、我と共に来たれ。」こうして王は、そのカーマの乙女と共に車に乗り込んだ。

Verse 16

रथेन हंसवर्णेन चंद्रबिंबानुकारिणा । चामरैर्व्यजनैश्चापि वीज्यमानो गतव्यथः

彼は白鳥のごとき色合いで月輪に似た車に乗り、チャーマラの払子と扇であおがれつつ、あらゆる苦痛を離れて進み出た。

Verse 17

केतुना तेन पुण्येन शुभ्रेणापि महीयसा । शोभमानो यथा देवो देवराजः पुरंदरः

その吉祥にしてこの上なく清浄なる功徳—輝く旗印のごとく—によって彼は光り輝いた。まさに神々の王インドラ（プランダラ）が栄光に照り映えるように。

Verse 18

ऋषिभिः स्तूयमानस्तु बंदिभिश्चारणैस्तथा । प्रजाभिः स्तूयमानश्च ययातिर्नहुषात्मजः

リシたちに讃えられ、また吟遊の詩人とチャーラナにも称えられ、さらに民衆にも讃嘆されたのは、ナフシャの子ヤヤーティであった。

Verse 19

प्रजाः सर्वास्ततो यानैः समायाता नरेश्वरम् । गजैरश्वै रथैश्चान्यैः प्रस्थिताश्च दिवं प्रति

そのとき、すべての民は乗り物を携えて王のもとに集い、象や馬や戦車などの乗り物に乗って、天へと旅立った。

Verse 20

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चान्ये पृथग्जनाः । सर्वे च वैष्णवा लोका विष्णुध्यानपरायणाः

ブラーフマナ、クシャトリヤ、ヴァイシャ、シュードラ、その他さまざまな人々—皆がヴァイシュナヴァとなり、ヴィシュヌへの瞑想に専心していた。

Verse 21

तेषां तु केतवः शुक्ला हेमदंडैरलंकृताः । शंखचक्रांकिताः सर्वे सदंडाः सपताकिनः

彼らの旗印は白く、黄金の竿で飾られていた。すべてに法螺貝と円盤（チャクラ）の印があり、竿を備え、幡がひるがえっていた。

Verse 22

प्रजावृंदेषु भासंते पताका मारुतेरिताः । दिव्यमालाधरास्सर्वे शोभितास्तुलसीदलैः

集いし人々の群れの中で、風に翻る旗幟は燦然と輝き、天なる花鬘を捧げ持つ者は皆、トゥラシーの葉により荘厳されていた。

Verse 23

दिव्यचंदनदिग्धांगा दिव्यगंधानुलेपनाः । दिव्यवस्त्रकृता शोभा दिव्याभरणभूषिताः

その四肢は天なる白檀に塗られ、天香の薫りをまとっていた。天衣は美をいよいよ増し、神聖なる宝飾により飾られていた。

Verse 24

सर्वे लोकाः सुरूपास्ते राजानमुपजग्मिरे । प्रजाशतसहस्राणि लक्षकोटिशतानि च

皆、姿かたち麗しく、王のもとへと近づいた。その数は幾十万の民に及び、さらに幾百のラク（十万）とクロール（千万）にも達した。

Verse 25

अर्वखर्वसहस्राणि ते जनाः प्रतिजग्मिरे । ते तु राज्ञा समं सर्वे वैष्णवाः पुण्यकारिणः

その人々は数え尽くせぬ千々として旅立った。王とともに皆が連れ立って進み、ヴィシュヌの信徒（ヴァイシュナヴァ）として功徳をなす者であった。

Verse 26

विष्णुध्यानपराः सर्वे जपदानपरायणाः । सुकर्मोवाच । एवं ते प्रस्थिताः सर्वे हर्षेण महतान्विताः

皆はヴィシュヌへの禅想に専心し、ジャパの誦持と布施とにひたすら励んでいた。スカルマは言った――かくして一同は、大いなる歓喜に満たされて旅立った。

Verse 27

पूरुं पुत्रं महाराज स्वराज्ये परिषिच्य तम् । ऐंद्रं लोकं जगामाथ ययातिः पृथिवीपतिः

大王よ、ヤヤーティは自らの王権に子プールを灌頂して即位させ、大地の主として、やがてインドラの世界へと旅立った。

Verse 28

तेजसा तस्य पुण्येन धर्मेण तपसा तदा । ते जनाः प्रस्थिताः सर्वे वैष्णवं लोकमुत्तमम्

そののち、正法と苦行より生じた彼の功徳の光明によって、彼らすべての人々は最上のヴァイシュナヴァの界へと旅立った。

Verse 29

ततो देवाः सगंधर्वाः किन्नराश्चारणास्तथा । सहिता देवराजेन आगताः संमुखं तदा

そのとき、神々はガンダルヴァ、キンナラ、チャーラナらとともに、神々の王に随って、彼を迎えるため前へ進み出た。

Verse 30

तस्यैवापि नृपेंद्रस्य पूजयंतो नृपोत्तम । इंद्र उवाच । स्वागतं ते महाराज मम गेहं समाविश

その王の中の王が礼拝されているとき、インドラは言った。「ようこそ、大王よ。わが宮殿に入られよ。」

Verse 31

अत्र भोगान्प्रभुंक्ष्व त्वं दिव्यान्कामान्मनोऽनुगान् । राजोवाच । सहस्राक्ष महाप्राज्ञ तव पादांबुजद्वयम्

「ここで、心に従う天上の歓楽、神妙なる欲望を思うままに享受せよ。」王は言った。「千眼の御方よ、大いなる智者よ、あなたの二つの蓮華の御足は……」

Verse 32

नमस्करोम्यहं देव ब्रह्मलोकं व्रजाम्यहम् । देवैः संस्तूयमानश्च ब्रह्मलोकं जगाम ह

「主よ、あなたに礼拝いたします。わたしはブラフマーの世界へ参ります。」こうして神々に讃えられつつ、彼はまことにブラフマローカへ旅立った。

Verse 33

पद्मयोनिर्महातेजाः सार्धं मुनिवरैस्तदा । आतिथ्यं च चकारास्य पाद्यार्घादि सुविष्टरैः

そのとき、蓮華より生まれし大いなる光輝の御方は、最勝の聖仙たちとともに、足を洗う水やアルギャ（arghya）の供物などを、きわめて丁重に捧げて歓待した。

Verse 34

उवाच विष्णुलोकं हि प्रयाहि त्वं स्वकर्मणा । एवमाभाषिते धात्रा जगाम शिवमंदिरम्

彼は言った。「まことに、自らの業の功徳によってヴィシュヌの世界へ行きなさい。」創造主ダートリにこう告げられて、彼はシヴァの神殿へ赴いた。

Verse 35

चक्रे आतिथ्यपूजां च उमया सह शंकरः । तस्यै वापि नृपेंद्रस्य राजानमिदमब्रवीत्

シャンカラはウマーとともに、客人を敬い供養する儀礼を行い、そして人々の主たるその王に、次の言葉を告げた。

Verse 36

कृष्णभक्तोसि राजेंद्र ममापि सुप्रियो भवान् । ततो ययाते राजेंद्र वस त्वं मम मंदिरम्

「王よ、汝はクリシュナの帰依者であり、また我にとってもきわめて愛しき者である。ゆえに、ヤヤーティ王よ、我が神殿に住まいなさい。」

Verse 37

सर्वान्भोगान्प्रभुंक्ष्व त्वं दुःखप्राप्यान्हि मानुषैः । अंतरं नास्ति राजेंद्र मम विष्णोर्न संशयः

王の中の王よ、人々が苦しみを経てのみ得るあらゆる歓楽を、汝は享受せよ。我とヴィシュヌとの間に差別はない――これに疑いはない。

Verse 38

योसौ विष्णुस्वरूपेण स वै रुद्रो न संशयः । यो रुद्रो विद्यते राजन्स च विष्णुः सनातनः

ヴィシュヌの姿として存在する者こそ、まさしくルドラである――疑いはない。王よ、存在するそのルドラは、まさに永遠のヴィシュヌである。

Verse 39

उभयोरंतरं नास्ति तस्माच्चैव वदाम्यहम् । विष्णुभक्तस्यपुण्यस्यस्थानमेवददाम्यहम्

両者に隔てはない。ゆえに我はこう告げる――ヴィシュヌの भक्त（信奉者）の功徳そのものが、聖なる住処、ふさわしき霊地となると。

Verse 40

तस्मादत्र महाराज स्थातव्यं हि त्वयानघ । एवमुक्तः शिवेनापि ययातिर्हरिवल्लभः

「それゆえ、大王よ、罪なき者よ、汝はまことにここに留まるべし。」このようにシヴァからも告げられ、ハリに愛されるヤヤーティはその教えを受け入れた。

Verse 41

भक्त्या प्रणम्य देवेशं शंकरं नतकंधरः । एतत्सर्वं महादेव त्वयोक्तमिह सांप्रतम्

देव々の主シャṅカラに भक्तिをもって礼拝し、うなだれて言った。「大 देव（マハーデーヴァ）よ、これらすべては今ここで、あなたによって語られました。」

Verse 42

युवयोरंतरं नास्ति एका मूर्तिर्द्विधाभवत् । वैष्णवं गंतुमिच्छामि पादौ तव नमाम्यहम्

汝ら二柱の間に隔てはない。唯一の神聖なる御姿が二つとなった。われはヴァイシュナヴァの界へ赴きたい。ゆえに汝らの御足に礼拝する。

Verse 43

एवमस्तु महाराज गच्छ लोकं तु वैष्णवम् । समादिष्टः शिवेनापि प्रतस्थे वसुधाधिपः

「そのとおりである、大王よ。まことにヴァイシュナヴァの界へ行け。」かくしてシヴァからも命じられ、大地の主たる王は旅立った。

Verse 44

पृथ्वीशस्तैर्महापुण्यैर्वैष्णवैर्विष्णुवल्लभैः । नृत्यमानैस्ततस्तैस्तु पुरतस्तस्य भूपतेः

大地の主たる王の前には、大いなる功徳を備え、ヴィシュヌに愛されるヴァイシュナヴァたちが、あちらこちらで舞いながら先導していた。

Verse 45

शंखशब्दैः सुपापघ्नैः सिंहनादैः सुपुष्कलैः । जगाम निःस्वनै राजा पूज्यमानः सुचारणैः

罪を滅する吉祥なる法螺貝の響きと、力強く満ちわたる獅子吼の轟きの中、王は鳴り渡る音楽に包まれて進み、気高き詠唱者に讃えられた。

Verse 46

सुस्वरैर्गीयमानस्तु पाठकैः शास्त्रकोविदैः । गायंति पुरतस्तस्य गंधर्वा गीततत्पराः

経典に通じた誦者たちが澄んだ調べで彼を讃えるとき、歌に専心するガンダルヴァたちがその前方で歌い奏でた。

Verse 47

ऋषिभिः स्तूयमानश्च देववृंदैः समन्वितैः । अप्सरोभिः सुरूपाभिः सेव्यमानः स नाहुषिः

聖仙たちに讃えられ、神々の群に囲まれて、ナー フシャは麗しきアプサラーたちに仕えられていた。

Verse 48

गंधर्वैः किन्नरैः सिद्धैश्चारणैः पुण्यमंगलैः । साध्यैर्विद्याधरै राजा मरुद्भिर्वसुभिस्तथा

王には、ガンダルヴァ、キンナラ、シッダ、そして清浄で瑞祥なるチャーラナが随い、さらにサーディヤ、ヴィディヤーダラ、マルット、またヴァスたちも伴った。

Verse 49

रुद्रैश्चादित्यवर्गैश्च लोकपालैर्दिगीश्वरैः । स्तूयमानो महाराजस्त्रैलोक्येन समंततः

ルドラたち、アーディティヤの群、世界の守護者、方位の主らに四方より讃えられ、大王は三界のすべてにわたり称揚された。

Verse 50

ददृशे वैष्णवं लोकमनौपम्यमनामयम् । विमानैः कांचनै राजन्सर्वशोभासमाविलैः

彼は、比類なく一切の苦患なきヴァイシュナヴァの世界を見た。王よ、そこはあらゆる美で輝く黄金のヴィマーナが至る所に満ちていた。

Verse 51

हंसकुंदेंदुधवलैर्विमानैरुपशोभितैः । प्रासादैः शतभौमैश्च मेरुमंदरसंनिभैः

そこは、白鳥・クンダの花・月のごとく白いヴィマーナにより荘厳され、また須弥山とマンダラ山に似た百層の宮殿によって飾られている。

Verse 52

शिखरैरुल्लिखद्भिश्च स्वर्व्योमहाटकान्वितैः । जाज्वल्यमानैः कलशैः शोभते सुपुरोत्तमम्

その最勝の都は輝く。そびえる峰々は天をかすめるかのように立ち、天界の黄金に飾られ、燦然と燃ゆるカラシャ（kalaśa）を頂に戴く。

Verse 53

तारागणैर्यथाकाशं तेजः श्रिया प्रकाशते । प्रज्वलत्तेजोज्वालाभिर्लोचनैरिव लोकते

群星によって天が栄光の光を放つように、その御方もまた燦然と現れ、まるで輝炎より成る眼で世を見渡すかのごとくである。

Verse 54

नानारत्नैर्हरेर्लोकः प्रहसद्दशनैरिव । समाह्वयति तान्पुण्यान्वैष्णवान्विष्णुवल्लभान्

さまざまな宝玉に飾られたハリの世界は、輝く歯を見せて微笑む者のように、功徳あるヴァイシュナヴァ（Vaiṣṇava）—ヴィシュヌに愛される者たち—を招き寄せる。

Verse 55

ध्वज व्याजेन राजेंद्र चलिताग्रैः सुपल्लवैः । श्वसनांदोलितैस्तैश्च ध्वजाग्रैश्च मनोहरैः

王よ、旗の名を借りて、うるわしき若葉の先端が梢で揺れ、風にあおられて、まことに愛らしい旗頭のように見えた。

Verse 56

हेमदंडैश्च घंटाभिः सर्वत्रसमलंकृतम् । सूर्यतेजः प्रकाशैश्च गोपुराट्टालकैस्ततः

至るところ金の杖と鈴により荘厳され、さらに楼門の塔と高き見張り塔によって、太陽の光明にも似た輝きを放っていた。

Verse 57

गवाक्षैर्जालमालैश्च वातायनमनोहरैः । प्रतोलीनां प्रकाशैश्च प्राकारैर्हेमरूपकैः

格子窓と網のごとき花鬘に飾られ、心を奪う楼台を備え、光り輝く門と、黄金の姿に造られた城壁とがあった。

Verse 58

तोरणैः सुपताकाभिर्नानाशब्दैः सुमंगलैः । कलशाग्रैश्चक्रबिंबै रविबिंबसमप्रभैः

飾り立てたトーラナと麗しい旗幟があり、さまざまな吉祥の音が満ち、さらに聖なるカラシャの頂と円盤の印が、日輪に等しい光を放っていた。

Verse 59

सुभोगैः शतकक्षैश्च निर्जलांबुदसन्निभैः । दंडच्छत्रसमाकीर्णैः कलशैरुपशोभितैः

すぐれた備えと幾百の間を具え、水なき雲のように見え、杖と天蓋の傘が群れ集い、頂にはカラシャが飾られていた。

Verse 60

प्रावृट्कालांबुदाकारैर्मदिरैरुपशोभितैः । कलशैः शोभमानैस्तैरृक्षैर्द्यौरिव भूतलम्

大地は、それら輝くカラシャに飾られ、雨季の雲のようにふくらみ、芳醇な酒によりいっそう美しく、星宿に満つる天空のごとく見えた。

Verse 61

दंडजालपताकाभिरृक्षजालसमप्रभैः । तादृशैः स्फाटिकाकारैः कांतिशंखेंदुसन्निभैः

杖の列と翻る旗が星の網のように輝き、また水晶のごとき姿が放つ光は、法螺貝の艶と月の光に似ていた。

Verse 62

हेमप्रासादसंबाधैर्नानाधातुमयैस्ततः । विमानैरर्बुदसंख्यैः शतकोटिसहस्रकैः

そこには、さまざまな金属で造られた黄金の宮殿が隙間なく立ち並び、さらに天翔るヴィマーナ（空中の神車）が、アルブダ（数千万）に数えられるほど、百・クロール・千の位にまで満ちていた。

Verse 63

सर्वभोगयुतैश्चैव शोभते हरिपत्तनम् । यैः समाराधितो देवः शंखचक्रगदाधरः

ハリの聖なる都は、あらゆる享楽に満ちて燦然と輝く。それは、法にかなって主—法螺貝・円盤・棍棒を持つ御方—を礼拝した者たちのためにこそ輝く。

Verse 64

ते प्रसादात्तस्य तेषु निवसंति गृहेषु च । सर्वपुण्येषु दिव्येषु भोगाढ्येषु च मानवाः

その御恩寵により、人々はそれらの家々に住み、あらゆる福徳に満ちた、天上の、歓喜あふれる繁栄を享受する。

Verse 65

वैष्णवाः पुण्यकर्माणो निर्धूताशेषकल्मषाः । एवंविधैर्गृहैः पुण्यैः शोभितं विष्णुमंदिरम्

ヴァイシュナヴァたちは、功徳の行いに生き、あらゆる穢れを払い尽くして、かくのごとき清らかな住まいによってヴィシュヌの神殿を荘厳する。

Verse 66

नानावृक्षैः समाकीर्णं वनैश्चंदनशोभितैः । सर्वकामफलै राजन्सर्वत्र समलंकृतम्

王よ、そこはさまざまな樹木に満ち、林苑は白檀の香木により美しく飾られ、至るところで、あらゆる願いを成就させる果実によって荘厳されている。

Verse 67

वापीकुंडतडागैश्च सारसैरुपशोभितैः । हंसकारंडवाकीर्णैः कल्हारैरुपशोभितैः

井戸や池、貯水の水面に飾られ、広き湖によっていよいよ美しく、白鳥（ハンサ）とカーラṇḍヴァ鳥が満ち、さらに咲き誇るカルハーラの蓮華により荘厳されている。

Verse 68

शतपत्रैर्महापद्मैः पद्मोत्पलविराजितैः । कनकोत्पलवर्णैश्च सरोभिश्च विराजते

百弁の大蓮華が輝き、パドマとウットパラの花々が麗しく咲き誇る。さらに、蓮華の黄金の色を帯びて光る湖々によって、いよいよ荘厳に映える。

Verse 69

वैकुंठं सर्वशोभाढ्यं देवोद्यानैरलंकृतम् । दिव्यशोभासमाकीर्णं वैष्णवैरुपशोभितम्

あらゆる荘厳に満ちたヴァイクンṭハは、天上の園林によって飾られ、神妙なる光輝に満ち、さらにヴァイシュナヴァたちによっていよいよ美しく荘厳されている。

Verse 70

वैकुंठं ददृशे राजा मोक्षस्थानमनुत्तमम् । देववृंदैः समाकीर्णं ययातिर्नहुषात्मजः

ナフシャの子、王ヤヤーティは、神々の群れに満ちたヴァイクンṭハ—解脱（モークシャ）の無上の住処—を目の当たりにした。

Verse 71

प्रविवेश पुरं रम्यं सर्वदाहविवर्जितम् । ददृशे सर्वक्लेशघ्नं नारायणमनामयम्

彼は、あらゆる灼熱の苦患を離れた麗しき都に入り、すべての憂いと艱難を滅する、無病安穏なるナーラーヤナを拝した。

Verse 72

विमानैरुपशोभंतं सर्वाभरणशालिनम् । पीतवासं जगन्नाथं श्रीवत्सांकं महाद्युतिम्

天のヴィマーナにより荘厳され、あらゆる宝飾を具え、黄衣をまとえる—宇宙の主ジャガンナータ、胸にシュリーヴァツァの印を戴き、大いなる光輝を放つ。

Verse 73

वैनतेयसमारूढं श्रियायुक्तं परात्परम् । सर्वेषां देवलोकानां यो गतिः परमेश्वरः

ヴァイナテーヤ（ガルダ）に乗り、シュリー（ラクシュミー）と一体となり、至上をも超えて超越する—彼こそ至主パラメーシュヴァラ、諸天界すべての究竟の帰依処であり目的である。

Verse 74

परमानंदरूपेण कैवल्येन विराजते । सेव्यमानं महालोकैःसुपुण्यैर्वैष्णवैर्हरिम्

彼は至上の歓喜そのものとして輝き、カイヴァリヤ（解脱）の光彩に荘厳される。大いなる魂と功徳を具えたヴァイシュナヴァたちに仕えられ礼拝されるハリである。

Verse 75

देववृंदैः समाकीर्णं गंधर्वगणसेवितम् । अप्सरोभिर्महात्मानं दुःखक्लेशापहं हरिम्

ハリ—悲しみと苦悩を取り除く大いなる御方—は、デーヴァの群に取り囲まれ、ガンダルヴァの一団に仕えられ、アプサラスを伴っておられた。

Verse 76

नारायणं ननामाथ स्वपत्न्या सह भूपतिः । प्रणेमुर्मानवाः सर्वे वैष्णवा मधुसूदनम्

そのとき王は王妃とともにナーラーヤナに礼拝し、すべての人々—ヴァイシュナヴァたち—はマドゥスーダナに五体投地して拝した。

Verse 77

गता ये वैष्णवाः सर्वे सह राज्ञा महामते । पादांबुजद्वयं तस्य नेमुर्भक्त्या महामते

そのとき、すべてのヴァイシュナヴァたちは王とともに、賢者よ、信愛をもって彼の一対の蓮華の御足に礼拝した、賢者よ。

Verse 78

प्रणमंतं महात्मानं राजानं दीप्ततेजसम् । तमुवाच हृषीकेशस्तुष्टोऽहं तव सुव्रत

大いなる魂をもち光輝く王が礼拝して頭を垂れると、フリシーケーシャは言った。「善き誓いを守る者よ、われは汝を喜ぶ。」

Verse 79

वरं वरय राजेंद्र यत्ते मनसि वर्तते । तत्ते ददाम्यसंदेहं मद्भक्तोसि महामते

王の中の最上よ、汝の心にある願いのままに恩寵を選べ。疑いなくそれを授けよう。汝はわが信愛者である、偉大なる心の者よ。

Verse 80

राजोवाच । यदि त्वं देवदेवेश तुष्टोसि मधुसूदन । दासत्वं देहि सततमात्मनश्च जगत्पते

王は言った。「もしあなたが、神々の主にしてマドゥスーダナよ、満足されたのなら、宇宙の主よ、わたしに常住の奉仕（ダースヤ）をお授けください。」

Verse 81

विष्णुरुवाच । एवमस्तु महाभाग मम भक्तो न संशयः । लोके मम महाराज स्थातव्यमनया सह

ヴィシュヌは言った。「そのとおりである、幸いなる者よ。汝はまことにわが信愛者、疑いはない。大王よ、わが世界において汝は彼女とともに住まうであろう。」

Verse 82

एवमुक्तो महाराजो ययातिः पृथिवीपतिः । प्रसादात्तस्य देवस्य विष्णुलोकं प्रसाधितम्

かく告げられた大王ヤヤーティ、地上の主は、その神の御加護により、吉祥なるヴィシュヌの界（ヴィシュヌローカ）に到達した。

Verse 83

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे ययातेः स्वर्गारोहणं नाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः

ここに『シュリー・パドマ・プラーナ』ブーミ・カンダ（Bhūmi-khaṇḍa）における、ヴェーナ物語・祖霊の聖地ピトリ・ティールタ（Pitṛ-tīrtha）の叙述・ヤヤーティ王の事績の中の、「ヤヤーティの天界昇騰」と名づけられた第八十三章は終わる。