Adhyaya 54

Verse 1

विष्णुरुवाच । एवमुक्ता गता दूती तया सुकलया तदा । समासेन सुसंप्रोक्तमवधार्य पुरंदरः

ヴィシュヌは言った。「かく告げられて、使者はその時スカラーと共に去った。プランダラ（インドラ）は、簡潔にして明瞭に伝えられた要旨を確かに受けとめ、」

Verse 2

तदर्थं भाषितं तस्याः सत्यधर्मसमन्वितम् । आलोच्य साहसं धैर्यं ज्ञानमेव पुरंदरः

その言葉—まさにその目的のために語られ、真実とダルマに満ちた言葉—を省みて、プランダラ（インドラ）は彼女のうちにただ勇気と不動の堅忍と智慧のみを認めた。

Verse 3

ईदृशं हि वदेत्का हि नारी भूत्वा महीतले । योगरूपं सुसंशिष्टं न्यायोदैः क्षालितं वचः

地上に女として生まれながら、いったい誰がこのように語り得ようか——ヨーガの形に整えられ、よく教えられ、正しい論理の水によって清められた言葉を。

Verse 4

पवित्रेयं महाभागा सत्यरूपा न संशयः । त्रैलोक्यस्य समस्तस्य धुरं धर्तुं भवेत्क्षमा

この方は清めをもたらす、幸い多き淑女よ。疑いなく、真実そのものの相である。三界すべての重荷を担うに足るお方だ。

Verse 5

एतदर्थं विचार्यैव जिष्णुः कंदर्पमब्रवीत् । त्वया सह गमिष्यामि द्रष्टुं तां कृकलप्रियाम्

この趣旨を熟考して、ジシュヌはカンダルパに言った。「汝と共に行き、あのカメレオンに愛される女を見に行こう。」

Verse 6

प्रत्युवाच सहस्राक्षं मन्मथो बलदर्पितः । गम्यतां तत्र देवेश यत्रास्ते सा पतिव्रता

力の驕りに燃えたマーンマタは、千眼者（インドラ）に答えた。「神々の主よ、あの貞節を守り夫に尽くすパティヴラターの妻が住まう所へ参りましょう。」

Verse 7

मानं वीर्यं बलं धैर्यं तस्याः सत्यं पतिव्रतम् । गत्वाहं नाशयिष्यामि कियन्मात्रा सुरेश्वर

彼女の誇り、武勇、力、揺るがぬ胆力、そして真実とパティヴラターとしての貞節——それらを我は赴いて滅ぼそう。たかが女に何ができる、諸天の王よ。

Verse 8

समाकर्ण्य सहस्राक्षो वचनं मन्मथस्य च । भो भोनंग शृणुष्व त्वमधिकं भाषितं मुधा

マーンマタの言葉を聞いた千眼者は言った。「アナンガよ、聞け。むだな言葉はもう十分だ。」

Verse 9

सुदृढा सत्यवीर्येण सुस्थिरा धर्मकर्मभिः । सुकलेयमजेया वै तत्र ते पौरुषं नहि

彼女は真実の力によって揺るがず、ダルマの行いによって堅固である。高貴な家系ゆえ、まことに征服しがたい——そこでは汝の男の武勇は通じぬ。

Verse 10

इत्याकर्ण्य ततः क्रुद्धो मन्मथस्त्विन्द्रमब्रवीत् । ऋषीणां देवतानां च बलं मया प्रणाशितम्

それを聞いて憤ったマーンマタ（カーマ）はインドラに言った。「聖仙（リシ）と神々の力は、我がすでに滅ぼした。」

Verse 11

अस्या बलं कियन्मात्रं भवता मम कथ्यते । पश्यतस्तव देवेश नाशयिष्यामि तां स्त्रियम्

汝の知るところによりて、彼女の力はいかほどか、我に告げよ。汝が見守るままに、神々の主よ、我はその女を滅ぼさん。

Verse 12

नवनीतं यथा चाग्नेस्तेजो दृष्ट्वा द्रवं व्रजेत् । तथेमां द्रावयिष्यामि स्वेन रूपेण तेजसा

新しき酥（バター）が火の熱を見て溶け、液となるがごとく、我が真の姿の熾烈なる光輝にて、彼女をも溶かし尽くさん。

Verse 13

गच्छ तत्र महत्कार्यमुपस्थं सांप्रतं ध्रुवम् । कस्मात्कुत्ससि मे तेजस्त्रैलोक्यस्य विनाशनम्

彼の地へ行け。大いなる務めが、まさに今、必ず目前にある。なにゆえ汝は、三界を滅ぼし得る我が光威を侮るのか。

Verse 14

विष्णुरुवाच । आकर्ण्य वाक्यं तु मनोभवस्य एतामसाध्यां तव कामजाने । धैर्यं समुद्यम्य च पुण्यदेहां पुण्येन पुण्यां बहुपुण्यचाराम्

ヴィシュヌは言った。マノーバヴァ（カーマ）の言葉を聞き、カーマジャーネよ、これが汝には成し難き業であると悟るや、聖なる身を具えた彼女は勇気を奮い起こし、功徳によってさらに功徳を増し、多くの善行に富む行いの人となった。

Verse 15

पश्यामि ते पौरुषमुग्रवीर्यमितो हि गत्वा तु धनुष्मता वै । तेनापि सार्धं प्रजगाम भूयो रत्या च दूत्या च पतिव्रतां ताम्

汝の男らしき武勇、猛き英雄の力を我は見る。ここよりその弓持つ者と共に出で、彼女は再び彼と同行し、ラティと女の使者を伴って、あの貞節なる妻のもとへ赴いた。

Verse 16

एकां सुपुण्यां स्वगृहस्थितां तां ध्यानेन पत्युश्चरणे नियुक्ताम् । यथा सुयोगी प्रविधाय चित्तं विकल्पहीनं न च कल्पयेत

その至徳の婦人は自らの家に住み、瞑想によって夫の御足に心を結びつけていた。まことのヨーギーが心を調え、揺らぐ分別を離れて妄想を起こさぬように。

Verse 17

अत्यद्भुतं रूपमनंततेजोयुतं चकाराथ सतीप्रमोहम् । नीलांचितं भोगयुतं महात्मा झषध्वजश्चैव पुरंदरश्च

そのとき大いなる者は、尽きぬ光輝を具えた、まことに驚異の姿を作り出し、貞き婦人さえも恍惚の驚きに沈めた。深い青に彩られ、宝飾をまとい、そこにはジャシャドヴァジャとプランダラ（インドラ）もいた。

Verse 18

दृष्ट्वा सुलीलं पुरुषं महांतं चरंतमेवं परिकामभावम् । जाया हि वैश्यस्य महात्मनस्तु मेने न सा रूपयुतं गुणज्ञम्

その大いなる男が、優美な身のこなしで、恋情の気配を帯びて歩み回るのを見て、その高徳なるヴァイシャの妻は思った。「この者は美を具えず、徳を見分ける者でもない。」

Verse 19

अंभो यथा पद्मदले गतं वै प्रयाति मुक्ताफलकस्य कीर्तिम् । तद्वत्स्वभावः परिसत्ययुक्तो जज्ञे च तस्यास्तु पतिव्रतायाः

蓮の花弁に宿る水が、真珠の名高い輝きを得るように、その貞節の妻にも、完全なる真実に結ばれた本性が生じた。

Verse 20

अनेन दूती परिप्रेषिता पुरा यामां युवत्या ह गुणज्ञमेनम् । लीलास्वरूपं बहुधात्मभावं ममैष सर्वं परिदर्शयेच्च

彼によって、昔、女の使者が私のもとへ遣わされた――あの若き女が遣わしたのである――徳を見分けるこの人に近づくために。彼女は私のすべてを示すはずであった。すなわち、本性を聖なるリーラー（līlā）とし、多様なあり方を現すその御方を。

Verse 21

ममैव कालं प्रबलं विचिंत्यागतो हि मे कांतगुणैश्च सत्खलः । रत्यासमेतस्तु कथं च जीवेत्सत्याश्मभारेण प्रमर्दितश्च

わが運命――すなわち時――のみが圧倒的に強いと思い込み、あの狡猾な男は、わたしの麗しい徳に誘われて近づいて来た。だが、欲楽に結びつき、真実という巨石の重みに押し潰されて、どうして生き永らえようか。

Verse 22

ममापि भावं परिगृह्य कांतो जीवेत्कियान्वापि सुबुद्धियुक्तः । शून्यो हि कायो मम चास्ति सद्यश्चेष्टाविहीनो मृतकल्प एव

たとえ愛しき人がわたしの心のありようをそのまま受け取り、善き知恵を備えてどれほど長く生きようとも、わたしの身は今や空ろで鈍く、いかなる働きも失い、すでに死せるがごとし。

Verse 23

कायस्य ग्रामस्य प्रजाः प्रनष्टाः सुविक्रियाख्यं परिगृह्य कर्म । ममाधिकेनापि समं सुकांतं स ऊर्द्ध्वशोभामनयच्च कामः

カーやの村の民が滅びたとき、彼は「スヴィクリヤー」と呼ばれる生業を引き受けた。さらに、わたしより勝るカーマでさえ、端麗なるスカーンタをも高き輝きへと導いた。

Verse 24

यदामृतो बलवान्हर्षयुक्तः स्वयंदृशा वै परिनृत्यमानः । तथा अनेनापि प्रभाषयेद्भुतं यो मां हि वाञ्छत्यपि भोक्तुकामः

甘露アムリタが力を増し、歓喜に満ちて、まるで眼前で自ら舞うかのようになるとき、同じくこの手段によって驚異の言葉を唱えるべきである。わたしを求め、わたしの果を味わおうと願う者は、それを得るからである。

Verse 25

एवं विचार्यैव तदा महासती सत्याख्यरज्ज्वा दृढबद्धचेतना । गृहं स्वकीयं प्रविवेश सा तदा तत्तस्यभावं नियमेन वेत्तुम्

かく思案し終えて、その大貞女は、真実と名づける縄に心を堅く結ばれたまま、彼の真のありさまを必ず知ろうと定めて、自らの家へと入っていった。

Verse 54

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेचतुःपंचाशत्तमोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』のブーミ・カーンダにおけるヴェーナの章段、その中の「スカラーの物語」第五十四章はここに終わる。