Adhyaya 20

Verse 1

हरिरुवाच । तपसानेन पुण्येन सत्येनानेन ते द्विज । स्तोत्रेण पावनेनापि तुष्टोस्मि व्रियतां वरः

ハリは言われた。「おおブラーフマナよ、汝の功徳ある苦行と真実の言葉、そしてこの浄めの讃歌によって、我は満ち足りて喜んだ。望む恩寵を選べ。」

Verse 2

वरं दद्मि महाभाग यत्ते मनसि वर्तते । यंयमिच्छसि कामं त्वं तंतं ते पूरयाम्यहम्

「幸いに満ちた者よ、汝の心にあるものをそのまま恩寵として授けよう。汝が望むいかなる願いも、まさにそれを我が成就させる。」

Verse 3

सोमशर्मोवाच । प्रथमं देहि मे कृष्ण वरमेकं सुवाञ्छितम् । सुप्रसन्नेन मनसा यद्यस्ति सुदया मम

ソーマシャルマーは言った。「まず、ああクリシュナよ、我が切に望むただ一つの恩寵をお授けください。もし我に慈悲を垂れ、御心がことごとく喜びに満ちておられるなら。」

Verse 4

जन्मजन्मांतरं प्राप्य तव भक्तिं करोम्यहम् । दर्शयस्व परं स्थानमचलं मोक्षदायकम्

「生まれ生まれを経て、今ようやく汝へのバクティを修する。解脱（モークシャ）を授ける、至高にして不動の住処を我に示したまえ。」

Verse 5

स्ववंशतारकं पुत्रं दिव्यलक्षणसंयुतम् । विष्णुभक्तिपरं नित्यं मम वंशप्रधारकम्

「我が一族を渡す（救う）子を、神聖なる相を具えた者として。常にヴィシュヌへのバクティに専心し、我が家系を受け継ぐ者として。」

Verse 6

सर्वज्ञं सर्वदं दांतं तपस्तेजः समन्वितम् । देवब्राह्मणलोकानां पालकं पूजकं सदा

一切を知り、万物を施し、己を制し、苦行（タパス）の光輝を具えた御方――常にデーヴァとブラーフマナの衆を守護し、礼拝する者。

Verse 7

देवमित्रं पुण्यभावं दातारं ज्ञानपंडितम् । देहि मे ईदृशं पुत्रं दारिद्रं हर केशव

おおハラよ、おおケーシャヴァよ――このような息子を我に授けたまえ。善き者の友、清らかな性、施しに富み、真の智に通じ、貧しさを滅せしめる子を。

Verse 8

भवत्वेवं न संदेहो वरमेनं वृणोम्यहम् । हरिरुवाच । एवमस्तु द्विजश्रेष्ठ भविष्यति न संशयः

「そのとおり、疑いはない。この恩寵を我は選ぶ。」ハリは言われた。「そのとおりにあれ、二度生まれし者の最勝よ。必ず成就する、疑う余地はない。」

Verse 9

मत्प्रसादात्सुपुत्रस्तु तव वंश प्रतारकः । भोक्ष्यसि त्वं वरान्भोगान्दिव्यांश्च मानुषानिह

我が恩寵により、汝には高貴なる子が生まれ、汝の家系を継ぎ伝えるであろう。さらにこの世において、神々の楽と人の楽、いずれの勝れた歓びも享受する。

Verse 10

समालोक्य परं सौख्यं पुत्रसंभवजं शुभम् । यावज्जीवसि विप्र त्वं तावद्दुःखं न पश्यसि

子の誕生より生ずる至上にして吉祥なる幸福を目の当たりにするであろう、ブラーフマナよ。汝が生きるかぎり、悲しみを見ることはない。

Verse 11

दाता भोक्ता गुणग्राही भविष्यसि न संशयः । सुतीर्थे मरणं चापि यास्यसि त्वं परां गतिम्

疑いなく、汝は施しに富む与え手となり、果報を正しく享受し、徳を見分ける者となる。さらに聖なるティールタにて命終せば、至上の境地に到るであろう。

Verse 12

एवं वरं हरिर्दत्त्वा सप्रियाय द्विजाय सः । अंतर्धानं गतो देवः स्वप्नवत्परिदृश्यते

かくしてハリは、愛しき伴侶とともにその二度生まれの者（婆羅門）に恩寵を授け、主は姿を隠された。神はまるで夢のごとく見えた。

Verse 13

तदा सुमनया युक्तः सोमशर्मा द्विजोत्तमः । सुतीर्थे पावने तस्मिन्रेवातीरे सुपुण्यदे

そのとき、スーマナーを伴った最勝の婆羅門ソーマシャルマーは、清らかにして浄化をもたらすその優れたティールタ、レヴァー河の岸辺にある無量の功徳の地へと至った。

Verse 14

अमरकंटके विप्रो दानं पुण्यं करोति सः । गते बहुतरे काले तस्य वै सोमशर्मणः

アマラカンタカにおいて、その婆羅門は功徳ある布施を行っていた。はなはだ長き時が過ぎ、かの婆羅門ソーマシャルマーにおいては……。

Verse 15

कपिलारेवयोः संगे स्नानं कृत्वा स निर्गतः । दृष्टवान्पुरतो विप्रः श्वेतमेकं हि कुंजरम्

カピラーとレヴァーの合流にて沐浴を終え、彼が上がると、婆羅門の前にただ一頭の白き象が現れた。

Verse 16

सुप्रभं सुंदरं दिव्यं सुमदं चारुलक्षणम् । नानाभरणशोभांगं बहुलक्ष्म्या समन्वितम्

光り輝き、麗しく神聖にして、柔らかな誇りと愛でたき相を備え—その肢体は種々の宝飾に照り映え、豊かな光輝と吉祥・繁栄に満ちていた。

Verse 17

सिंदूरैः कुंकुमैस्तस्य कुंभस्थले विराजिते । कर्णनीलोत्पलयुतं पताकादंडसंयुतम्

壺のごとき頂は朱砂とクンクムに飾られて輝き、左右には濃藍の蓮華の飾りを添え、さらに旗竿と幡を備えていた。

Verse 18

नागोपरिस्थितो दिव्यः पुरुषो दृढसुप्रभः । दिव्यलक्षणसंपन्नः सर्वाभरणभूषितः

大蛇の上には、堅固にしてまばゆく輝く神なる御方が立ち、天上の相を具え、あらゆる宝飾をもって荘厳されていた。

Verse 19

दिव्यमाल्यांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः । सुसौम्यं सोमवत्पूर्णच्छत्रचामरसंयुतम्

天の花鬘と衣をまとい、神なる香を塗られて、きわめて温和に—満月のごとく輝き—円満なる王傘とチャーマラの扇に侍されていた。

Verse 20

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे एेंद्रे सुमनो । पाख्याने सुव्रतोत्पत्तिर्नाम विंशोऽध्यायः

かくして、尊き『パドマ・プラーナ』—五万五千頌集成の「ブーミ・カンダ」において—アインドラ部、スーマナの物語中、「スヴラタ・ウトパッティ（スヴラタの起源）」と題する第二十章はここに終わる。

Verse 21

सगजं सुंदरं दृष्ट्वा पुरुषं दिव्यलक्षणम् । व्यतर्कयत्सोमशर्मा विस्मयाविष्टमानसः

象を伴い、神々しい相を備えたその麗しき पुरुषを見て、ソーマシャルマーは驚嘆に心を奪われ、思いを巡らせた。

Verse 22

कोऽयं प्रयाति दिव्यांगः पंथानं प्राप्य सुव्रतः । एवं चिंतयतस्तस्य यावद्गृहं समाप्तवान्

「あの光り輝く肢体を持ち、聖なる誓いに堅く立って道を進む者は誰なのか。」そう思案する間に、彼はすでに自宅へ着いていた。

Verse 23

प्रविशंतं गृहद्वारं देवरूपं मनोहरम् । हर्षेण महताविष्टः सोमशर्मा द्विजोत्तमः

家の門口へと入ってゆくその者は、神のごとき姿で麗しかった。婆羅門の中でも最勝のソーマシャルマーは、大いなる歓喜に包まれた。

Verse 24

स्वगृहं प्रति धर्मात्मा त्वरमाणः प्रयाति च । गृहद्वारं गतो यावत्तावत्तं तु न पश्यति

法に生きる人は自らの家へと急ぐ。だが家の戸口に至るまでは、それすら目に入らない。

Verse 25

पतितान्येव पुष्पाणि सौहृद्यानि महामतिः । दिव्यानि वासयुक्तानि प्रांगणे द्विजसत्तमः

婆羅門の最勝者よ。大いなる心の人は、庭先に、すでに落ちた花のみを供え置いた——香り高く選び抜かれ、親愛の情を帯びた花々を。

Verse 26

चंदनैः कुंकुमैः पुण्यैः सुगंधैस्तु विलेपितम् । स्वकीयं प्रांगणे दृष्ट्वा दूर्वाक्षतसमन्वितम्

聖なる白檀の香泥と吉祥のクンクマを塗られ、芳香に満ちていた。それを自らの庭先で見たとき、ドゥールヴァ草と欠けぬ米粒が添えられていた。

Verse 27

स एवं विस्मयाविष्टश्चिंतयानः पुनः पुनः । ददर्श सुमनां प्राज्ञो दिव्यमंगलसंपदम्

かくして驚嘆に包まれ、幾度も思い巡らしつつ、心静かな賢者は、天なる吉祥の輝きを具えたスーマナーを見た。

Verse 28

सोमशर्मोवाच । केन दत्तानि दिव्यानि एतान्याभरणानि च । शृंगारंरूपसौभाग्यं वस्त्रालंकारभूषणम्

ソーマシャルマンは言った。「これらの天なる装身具は、いったい誰が授けたのか。これらの飾りと華やぎ、美と福徳、衣と装い、宝玉の数々は？」

Verse 29

तन्मे त्वं कारणं भद्रे कथयस्वाविशंकिता । एवं संभाष्यतां भार्यां विरराम द्विजोत्तमः

「ゆえに、吉祥なる人よ、ためらわずその理由を語っておくれ。」こうして妻に語りかけ、すぐれたバラモンは沈黙した。

Verse 30

सुमनोवाच । शृणु कांत समायातः कश्चिद्देववरोत्तमः । श्वेतनागसमारूढो दिव्याभरणभूषितः

スーマナーは言った。「聞いてください、愛しい方。白い象に乗り、天なる装身具で飾られた、神々の中の最勝者がここへ来られました。」

Verse 31

दिव्यगंधानुलिप्तांगो दिव्याश्चर्यसमन्वितः । न जाने को हि देवोसौ विप्रगंधर्वसेवितः

その身は天なる香で塗られ、驚くべき天上の徳相を具えていた。婆羅門とガンダルヴァに仕えられる、その神のごとき御方が誰であるのか、私は知らない。

Verse 32

स्तूयमानः समायातो देवगंधर्वचारणैः । योषितः पुण्यरूपाढ्या रूपशृंगारसंयुताः

讃歌に称えられつつ、彼はデーヴァ、ガンダルヴァ、チャーラナを伴って来臨した。さらに、功徳に満ちた吉祥の美を備え、艶やかな装いと飾りを具えた女人たちがいた。

Verse 33

सर्वाभरणशोभाढ्याः सर्वाः पूर्णमनोरथाः । ताभिः सह समक्षं मे पुरुषेण महात्मना

あらゆる装身具の輝きに満ち、彼女らは皆、願いをことごとく成就していた。そして彼女らと共に、まさに我が眼前に、その大いなる魂のプルシャが立っていた。

Verse 34

चतुष्कं पूरितं रत्नैः सर्वशोभासमन्वितम् । तत्राहमासने पुण्ये स्थापिता ब्राह्मणैः किल

四つ一組の品は宝珠で満たされ、あらゆる輝きに彩られていた。そこで、聖なる座に、私はまことに婆羅門たちによって据えられた。

Verse 35

वस्त्रालंकारभूषां मे ददुस्ते सर्व एव हि । वेदमंगलगीतैस्तु शास्त्रगीतैश्च पुण्यदैः

彼らは皆、衣と装身具と飾りを私に授けた。しかもその間、吉祥なるヴェーダの頌歌と、功徳をもたらすシャーストラの聖なる歌が唱えられていた。

Verse 36

अभिषिक्तास्मि तैः सर्वैरंतर्धानं पुनर्गताः । मामेवं परितः सर्वे पुनरूचुर्द्विजोत्तम

彼らすべてによって我は灌頂の聖なる塗油を受け、そして彼らは再び姿を消した。その後、皆が我を取り囲み、重ねて語った——おお、最勝の二度生まれよ。

Verse 37

तव गेहं वयं सर्वे वसिष्यामः सदैव हि । शुचिर्भव सुकल्याणि भर्त्रा सार्द्धं सदैव हि

我らは皆、まことに汝の家に常住しよう。清らかであれ、吉祥なる婦人よ、つねに夫とともに。

Verse 38

एवमुक्त्वा गताः सर्वे एवं दृष्टं मयैव हि । तया यत्कथितं वृत्तं समाकर्ण्य महामतिः

かく語りて、彼らは皆去った。まことに、我自身がそのように見たのである。そして大いなる賢者は、彼女の語る出来事の次第を聞き終えて……

Verse 39

पुनश्चिंतां प्रपन्नोऽसौ किमिदं देवनिर्मितम् । विचिन्तयित्वाथ तदा सोमशर्मा महामतिः

彼は再び不安の思索に沈んだ。「これは何であろう、神々の造りしものか。」そのとき大いなる賢者ソーマシャルマーは、熟考して……

Verse 40

ब्रह्मकर्मणि संयुक्तः साधर्म्यं धर्ममुत्तमम् । तस्माद्गर्भं महाभागा दधार व्रतशालिनी

聖なるバラモンの祭式に結ばれ、最上の調和なるダルマを共にしたがゆえに、その大いに幸いなる誓戒を守る女は胎内に宿した。

Verse 41

तेन गर्भेण सा देवी अधिकं शुशुभे तदा । संदीप्तपुत्रसंयुक्त तेजोज्वालासमन्विता

その懐妊によって女神はその時いよいよ輝きを増し—光り耀く御子と結ばれ、霊妙なるテージャスの炎に満ちていた。

Verse 42

सा हि जज्ञे च तपसा तनयं देवसन्निभम् । अंतरिक्षे ततो नेदुर्देवदुंदुभयस्तदा

彼女は苦行（タパス）によって、まことに神にも似た御子を産んだ。するとその時、天空に神々の太鼓が鳴り響いた。

Verse 43

शंखान्दध्मुर्महादेवा गंधर्वा ललितं जगुः । अप्सरसस्तथा सर्वा ननृतुस्तास्तदा किल

そのとき大いなる神々は法螺貝（シャンク）を吹き鳴らし、ガンダルヴァは優美に歌い、すべてのアプサラスは—と伝えられるように—その時舞い踊った。

Verse 44

अथ ब्रह्मासुरैः सार्द्धं समायातो द्विजोत्तमः । चकार नाम तस्यैव सुव्रतेति समाहितः

やがて梵天（ブラフマー）と神々と共に最勝の二度生まれ（ドヴィジャ）が来臨し、静かに心を定めて彼女に「スヴラター（Suvratā）」の名を授けた。

Verse 45

नाम कृत्वा ततो देवा जग्मुः सर्वे महौजसः । गतेषु तेषु देवेषु सोमशर्मासु तस्य च

名を授け終えると、威光ある神々は皆去って行った。神々が去ったのち、ソーマシャルマーもまた進み、彼の伴う者も同様であった。

Verse 46

जातकर्मादिकं कर्म चकार द्विजसत्तमः । जाते पुत्रे महाभागे सुव्रते देवनिर्मिते

きわめて幸いなる子が生まれた—善き誓戒を具え、まるで諸天により造られたかのように—その最勝の再生者（ドヴィジャ）は、ジャータカルマに始まる出生の諸儀礼と定められた式次第を執り行った。

Verse 47

तस्य गेहे महालक्ष्मीर्धनधान्यसमाकुला । गजाश्वमहिषी गावः कांचनं रत्नमेव च

その家には大いなるラクシュミーが満ち、財と穀物にあふれる。象・馬・水牛・牛があり、さらに黄金と宝玉も備わっている。

Verse 48

यथा कुबेरभवनं शुशुभे धनसंचयैः । तत्सोमशर्मणो गेहं तथैव परिराजते

クベーラの宮殿が財宝の山によって燦然と輝くように、ソーマシャルマンの家もまた同じく光り映えている。

Verse 49

ध्यानपुण्यादिकं कर्म चका रद्विजसत्तमः । तीर्थयात्रां गतो विप्रो नानापुण्यसमाकुलः

その最勝の再生者は、禅定などの功徳の行を修し、そしてバラモンは諸ティールタ（聖なる渡し場）への巡礼に赴き、さまざまな福徳に満ちていた。

Verse 50

अन्यानि यानि पुण्यानि दानानि द्विजसत्तमः । चकार तत्र मेधावी ज्ञानपुण्य समन्वितः

また、ほかにいかなる功徳や布施があろうとも、その最勝の再生者はそこでことごとく行った—智慧ある者として、霊的知に生まれる徳を具えて。

Verse 51

एवं साधयते धर्मं पालयेच्च पुनःपुनः । पुत्रस्य जातकर्मादि कर्माणि द्विजसत्तमः

かくして最上の再生者（ヴァルナの二度生まれ）は、幾度もダルマを成就し守護すべし。またその子のために、誕生儀礼（ジャータカルマ）に始まる諸儀式を行うべきである。

Verse 52

विवाहं कारयामास हर्षेण महता किल । पुत्रस्य पुत्राः संजाताः सगुणा लक्षणान्विताः

まことに、彼は大いなる歓喜をもって婚礼を執り行わせた。やがてその子の子らが生まれ、徳に満ち、吉祥の相を備えていた。

Verse 53

सत्यधर्मतपोपेता दानधर्मरताः सदा । स तेषां पुण्यकर्माणि सोमशर्मा चकार ह

真実と正義と苦行を備え、つねに布施の法に心を寄せるソーマシャルマーは、彼らのためにその功徳ある儀礼と善業を行った。

Verse 54

पौत्राणां तु महाभागस्तेषां सुखेन मोदते । सर्वं सौख्यं च संभुज्य जरारोगविवर्जितः

孫たちと共にあるとき、その大いに幸いなる人は安らかに歓喜する。あらゆる安楽を味わい、老いと病を離れている。

Verse 55

पंचविंशाब्दिको यद्वत्तद्वत्कायं तु तस्य हि । सूर्यतेजः प्रतीकाशः सोमशर्मा महामतिः

二十五歳のときと同じく、その身もまた変わらなかった。大いなる心と高き知性をもつソーマシャルマーは、太陽の輝きにも似た光を放っていた。

Verse 56

सा चापि शुशुभे देवी सुमना पुण्यमंगलैः । पुत्रपौत्रैर्महाभागा दानव्रतैश्च संयमैः

また福徳の女神スーマナーも、功徳に満ちた吉祥の祝いによってひときわ輝いた。子や孫に飾られ、布施と誓願と厳しい自制の行により、その大いなる幸いを現していた。

Verse 57

अतिभाति विशालाक्षी पुण्यैः पतिव्रतादिभिः । तारुण्येन समायुक्ता यथा षोडशवार्षिकी

大きな眼の貴婦人は、貞節（パティヴラタ）などの功徳によってひときわ輝く。若さの麗しさを備え、十六歳の乙女のように見える。

Verse 58

मोदमानौ महात्मानौ दंपती चारुमंगलौ । हर्षेण च समायुक्तौ पुण्यात्मानौ महोदयौ

大徳の夫婦は、麗しく吉祥に満ち、深く喜び合った。歓喜と悦びに満たされ、魂は清らかで、偉大な繁栄へと高まっていった。

Verse 59

एवं तयोस्तु वृत्तांतं पुण्याचारसमन्वितम् । सुव्रतस्य प्रवक्ष्यामि व्रतचर्यां द्विजोत्तमाः

このように、正しい行いに満ちた彼ら二人の事跡を語り終えたので、今より「スヴラタ」と名づけられる誓戒の修行と規律を説こう、ああ、最勝の二度生まれよ。

Verse 60

यथा तेन समाराध्य नारायणमनामयम्

かくして、瑕なきナーラーヤナを正しく礼拝し奉ることにより、