Adhyaya 104

Verse 1

कुंजल उवाच । गते तस्मिन्महाभागे दत्तात्रेये महामुनौ । आजगाम महाराज आयुश्च स्वपुरं प्रति

クンジャラは言った。大いに幸いなる聖者ダッタートレーヤ、偉大なるムニが去ったのち、アーユ王は自らの都へ帰還した。

Verse 2

इंदुमत्या गृहं हृष्टः प्रविवेश श्रियान्वितम् । सर्वकामसमृद्धार्थमिंद्रस्य सदनोपमम्

喜びに満ちて、彼はインドゥマティーの邸に入った――繁栄の光に飾られ、望むすべての安楽と富に満ち、インドラの宮殿にも似ていた。

Verse 3

राज्यं चक्रे स मेधावी यथा स्वर्गे पुरंदरः । स्वर्भानुसुतया सार्द्धमिंदुमत्या द्विजोत्तम

おお最上のバラモンよ、その賢者は王国を打ち立て、天にてプランダラ（インドラ）が治めるがごとく、スヴァルバーヌの娘インドゥマティーと共に統治した。

Verse 4

सा च इंदुमती राज्ञी गर्भमाप फलाशनात् । दत्तात्रेयस्य वचनाद्दिव्यतेजः समन्वितम्

そして王妃インドゥマティーは果実を食して身ごもった――ダッタートレーヤの御言葉によって――その胎児は神聖なる光輝を具えていた。

Verse 5

इंदुमत्या महाभाग स्वप्नं दृष्टमनुत्तमम् । रात्रौ दिवान्वितं तात बहुमंगलदायकम्

おお高貴なる者よ、インドゥマティーは比類なき夢を見た――夜でありながら昼の光に満ち、愛しき者よ――多くの吉兆をもたらすものを。

Verse 6

गृहांतरे विशंतं च पुरुषं सूर्यसन्निभम् । मुक्तामालान्वितं विप्रं श्वेतवस्त्रेणशोभितम्

そして（夢の中で）彼は、家の奥へと入って来る一人の男を見た。太陽のごとく輝き、真珠の首飾りをまとい、白衣に映えるバラモンであった。

Verse 7

श्वेतपुष्पकृतामाला तस्य कंठे विराजते । सर्वाभरणशोभांगो दिव्यगंधानुलेपनः

白き花で作られた花鬘がその首に輝き、あらゆる装身具の美で四肢は光り、神聖にして芳しき香油が塗られていた。

Verse 8

चतुर्भुजः शंखपाणिर्गदाचक्रासिधारकः । छत्रेण ध्रियमाणेन चंद्रबिंबानुकारिणा

四臂にして、手に法螺貝（シャンク）を執り、棍棒・円盤・剣を携える。さらに月の円盤に似た天蓋が掲げられ、その身を蔭した。

Verse 9

शोभमानो महातेजा दिव्याभरणभूषितः । हारकंकणकेयूर नूपुराभ्यां विराजितः

燦然と輝き大いなる威光を放ち、天上の宝飾に飾られていた。首飾り、腕輪、臂釧、足輪がきらめいていた。

Verse 10

चंद्रबिंबानुकाराभ्यां कुंडलाभ्यां विराजितः । एवंविधो महाप्राज्ञो नरः कश्चित्समागतः

月輪に似た一対の耳飾りに飾られ、そのような姿を備え大いなる智慧をもつ一人の男が、そこへ到来した。

Verse 11

इंदुमतीं समाहूय स्नापिता पयसा तदा । शंखेन क्षीरपूर्णेन शशिवर्णेन भामिनी

そのときインドゥマティーを呼び寄せ、輝ける佳人は乳で沐浴した。月のように白い乳を満たした法螺貝で注がれた。

Verse 12

रत्नकांचनबद्धेन संपूर्णेन पुनः पुनः । श्वेतं नागं सुरूपं च सहस्रशिरसं वरम्

さらに幾度も、宝石と黄金で結ばれた飾りによって余すところなく荘厳した。白く麗しい大蛇、千の頭をもつ最勝者を敬い奉った。

Verse 13

महामणियुतं दीप्तं धामज्वालासमाकुलम् । क्षिप्तं तेन मुखप्रांते दत्तं मुक्ताफलं पुनः

大いなる宝玉に飾られ、燦然と輝き、光焔に満ちたそれを、彼は口の端へと投げ、ふたたび真珠の果（ムクターファラ）を授けた。

Verse 14

कंठे तस्याः स देवेश इंदुमत्या महायशाः । पद्मं हस्ते ततो दत्वा स्वस्थानं प्रति जग्मिवान्

それから名高き देवたちの主は、それをインドゥマティーの首に掛け、さらに彼女の手に蓮華を授けて、自らの住処へと去って行った。

Verse 15

एवंविधं महास्वप्नं तया दृष्टं सुतोत्तमम् । समाचष्ट महाभागा आयुं भूमिपतीश्वरम्

かくも大いなる夢を見たその幸いなる妃は、それを余すところなく、地上の王たるアーユ—わが優れた子—に語り聞かせた。

Verse 16

समाकर्ण्य महाराजश्चिंतयामास वै पुनः । समाहूय गुरुं पश्चात्कथितं स्वप्नमुत्तमम्

それを聞いた大王はふたたび思案し、ついで師を召して、このすぐれた夢を語った。

Verse 17

शौनकं सुमहाभागं सर्वज्ञं ज्ञानिनां वरम् । राजोवाच । अद्य रात्रौ महाभाग मम पत्न्या द्विजोत्तम

王はシャウナカ—至福にして全知、賢者の中の第一—に告げた。「尊き御方よ、今宵、いと祝福されたる者よ、最上の द्विज よ、わが妻が……」。

Verse 18

विप्रो गेहं विशन्दृष्टः किमिदं स्वप्नकारणम् । शौनक उवाच । वरो दत्तस्तु ते पूर्वं दत्तात्रेयेण धीमता

婆羅門の家がそのように変じているのを見て、彼は驚き言った。「この夢のごとき姿の因は何か。」シャウナカは告げた。「汝には先に、賢者ダッタートレーヤより恩寵の賜物が授けられていた。」

Verse 19

आदिष्टं च फलं राज्ञां सुगुणं सुतहेतवे । तत्फलं किं कृतं राजन्कस्मै त्वया निवेदितम्

また、王たちに命じられ、善き子を得るための勝れた果実について、王よ、その果実をいかにしたのか。誰に捧げたのか。

Verse 20

सुभार्यायै मया दत्तमिति राज्ञोदितं वचः । श्रुत्वोवाच महाप्राज्ञः शौनको द्विजसत्तमः

王が「それは徳ある我が妃に与えた」と述べるのを聞き、深い智慧を備えたシャウナカ、二度生まれの中の最勝者が語り出した。

Verse 21

दत्तात्रेयप्रसादेन तव गेहे सुतोत्तमः । वैष्णवांशेन संयुक्तो भविष्यति न संशयः

ダッタートレーヤの恩寵により、汝の家には最上の子が生まれる。ヴィシュヌの分霊を帯びる者である。疑いはない。

Verse 22

स्वप्नस्य कारणं राजन्नेतत्ते कथितं मया । इंद्रोपेंद्र समः पुत्रो दिव्यवीर्यो भविष्यति

王よ、我はこの夢の因を汝に語った。汝の子はインドラとウペーンドラに等しく、神なる武威を具えるであろう。

Verse 23

पुत्रस्ते सर्वधर्मात्मा सोमवंशस्य वर्द्धनः । धनुर्वेदे च वेदे च सगुणोसौ भविष्यति

汝の子はあらゆるダルマにおいて正しく、月の王統を継ぎ、さらに栄えさせるであろう。弓術の学（ダヌルヴェーダ）とヴェーダの双方にも通暁する。

Verse 24

एवमुक्त्वा स राजानं शौनको गतवान्गृहम् । हर्षेण महताविष्टो राजाभूत्प्रियया सह

このように王に告げて、シャウナカは自らの住まいへ帰った。王は愛しき妃とともに、大いなる歓喜に満たされた。

Verse 104

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे चतुरधिकशततमोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』のブーミ・カンダにおいて、ヴェーナ物語、グル・ティールタの功徳讃、ならびにチャヴァナの事績を述べた第百四章はここに終わる。