Kāṣṭhīla-Upākhyāna: Rākṣasī, Spear-Śakti, and Kāśī as Śakti-kṣetra
स कथं देवपत्नीगः श्मशानाशुभचेष्टितः । तस्माद्द्विज सदाचारो निषेव्यो विधिना विधिः ॥ ४७ ॥
sa kathaṃ devapatnīgaḥ śmaśānāśubhaceṣṭitaḥ | tasmāddvija sadācāro niṣevyo vidhinā vidhiḥ || 47 ||
それならば、神々の妃たちと交わる者が、どうして火葬場の不吉な行いに携われようか。ゆえに、二度生まれし者よ、サダーチャーラ(正しき行い)に従い、定められた儀礼を正規の作法により修めよ。
Narada (teaching in a dharma-instruction context; traditionally within Narada–Sanatkumara dialogue flow)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta (peace)
Secondary Rasa: bhayanaka (fear)
It emphasizes that spiritual life must be grounded in sadācāra (right conduct) and regulated vidhi (scriptural procedure), warning against adopting impure, inauspicious practices that contradict dharma.
By insisting on disciplined, rule-based practice, it supports bhakti as a pure and sattvic path—devotion is strengthened when one avoids adharmic environments and follows prescribed dharmic conduct.
It points to Kalpa (ritual procedure) and Dharma-vidhi—performing rites exactly “according to rule” (vidhinā), which is a core application of Vedic ritual science.