Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
प्रथादयस्रयश्चापि उदात्तेतः प्रकीर्तिताः । चर्करीतं च ह्नुङ् प्रोक्तोऽनुदात्तेन्मुनिसत्तम ॥ ४४ ॥
prathādayasrayaścāpi udāttetaḥ prakīrtitāḥ | carkarītaṃ ca hnuṅ prokto'nudāttenmunisattama || 44 ||
「prathā-」に始まる形もまた udātta(高いヴェーダのアクセント)と称される。さらに「carkarīta」と「hnuṅ」は anudātta(低いアクセント)と言われる、聖仙の中の最勝者よ。
Sanatkumara (teaching Nārada in a technical Śikṣā context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes that liberation-oriented Dharma also requires precision in Vedic recitation—correct svara (accent) preserves mantra integrity, which is treated as a sacred discipline rather than mere linguistics.
While not a direct Bhakti verse, it supports devotional practice by safeguarding mantra-śravaṇa and japa: accurate accents are part of reverent worship and faithful transmission of Vedic sound.
Śikṣā (Vedāṅga phonetics): the classification of words/forms by Vedic pitch accents—udātta (raised) and anudātta (lowered)—with specific examples used as mnemonic rules for reciters.