Shloka 91
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
राजेन्द्र! वहाँसे फलकीवन नामक उत्तम तीर्थकी यात्रा करे। राजन्! देवतालोग फलकीवनमें सदा निवास करते हैं और अनेक सहस वर्षोतक वहाँ भारी तपस्यामें लगे रहते हैं। भारत! दृषद्वतीमें स्नान करके देवता-पितरोंका तर्पण करनेसे मनुष्य अग्निष्टोम और अतितरात्र यज्ञोंका फल पाता है। भरतसत्तम राजेन्द्र! सर्वदेवतीर्थमें स्नान करनेसे मानव सहस्र गोदानका फल पाता है। भारत! पाणिखाततीर्थमें स्नान करके देवता-पितरोंका तर्पण करनेसे मनुष्य अग्निष्टोम और अतिरात्रयज्ञोंसे मिलनेवाले फलको प्राप्त कर लेता है; साथ ही वह राजसूययज्ञका फल पाता एवं ऋषिलोकमें जाता है ।। ततो गच्छेत राजेन्द्र मिश्रकं तीर्थमुत्तमम् । तत्र तीर्थानि राजेन्द्र मिश्रितानि महात्मना,राजेन्द्र! तत्पश्चात् परम उत्तम मिश्रकतीर्थमें जाय। महाराज! वहाँ महात्मा व्यासने द्विजोंके लिये सभी तीर्थोका सम्मिश्रण किया है; यह बात मेरे सुननेमें आयी है। जो मनुष्य मिश्रकतीर्थमें स्नान करता है, उसका वह स्नान सभी तीर्थोर्में स्नान करनेके समान है
rājendra! vahāṁse phalakīvana nāmaka uttama tīrthakī yātrā kare. rājan! devatāloga phalakīvanemeṁ sadā nivāsa karate haiṁ aura aneka sahasra varṣotaka vahāṁ bhārī tapasyāmeṁ lage rahate haiṁ. bhārata! dṛṣadvatīmeṁ snāna karake devatā-pitaroṁkā tarpaṇa karanese manuṣya agniṣṭoma aura atirātra yajñoṁkā phala pātā hai. bharatasattama rājendra! sarvadevatīrthameṁ snāna karanese mānava sahasra godānaka phala pātā hai. bhārata! pāṇikhātātīrthameṁ snāna karake devatā-pitaroṁkā tarpaṇa karanese manuṣya agniṣṭoma aura atirātrayajñoṁse milanevāle phalako prāpta kara letā hai; sātha hī vaha rājasūyayajñaka phala pātā evaṁ ṛṣilokameṁ jātā hai. tato gacchet rājendra miśrakaṁ tīrtham uttamam. tatra tīrthāni rājendra miśritāni mahātmanā. rājendra! tatpaścāt param uttama miśrakatīrthameṁ jāya. mahārāja! vahāṁ mahātmanā vyāsane dvijoṁke liye sabhī tīrthoṁkā sammiśraṇa kiyā hai; yaha bāta mere sunanemeṁ āyī hai. yo manuṣya miśrakatīrthameṁ snāna karatā hai, usakā vaha snāna sabhī tīrthoṁmeṁ snāna karaneke samāna hai.
グーラスタヤは語った。「諸王の主よ、ここより出でて、ファラキー・ヴァナ（Phalakīvana）と名づくる最勝の聖なる渡しへ赴かれよ。王よ、神々は常にそこに住し、幾千年にもわたり激しい苦行に励んでいる。バーラタよ、ドリシャドヴァティー（Dṛṣadvatī）にて沐浴し、神々と祖霊に奠水（タルパナ）を捧げる者は、アグニシュトーマとアティラートラの祭式の果を得る。バーラタ族の最勝者よ、サルヴァデーヴァ・ティールタ（Sarvadeva-tīrtha）で沐浴すれば、千頭の牛を施すに等しい果報を得る。バーラタよ、パーニカータ・ティールタ（Pāṇikhāta-tīrtha）で沐浴し、供物によって神々と祖霊を満たす者は、アグニシュトーマとアティラートラの果を得、さらにラージャスーヤの功徳をも得て、リシの世界へ至る。 「そののち、諸王の王よ、至上にすぐれたミシュラカ・ティールタ（Miśraka-tīrtha）へ行くがよい。そこでは、大いなる魂をもつヴィヤーサ（Vyāsa）が、とりわけ二度生まれ（ドヴィジャ）のために、あらゆる聖地の力を一処に集めたと伝えられる。ミシュラカで沐浴する者は、その一度の沐浴が、すべてのティールタで沐浴したのと等しいとされるのだ。」
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage teaches that disciplined pilgrimage—ritual bathing and offerings to gods and ancestors—functions as a dharmic substitute for costly Vedic sacrifices and large-scale charity, making spiritual merit accessible through sincere practice and proper rites.
Ghūlastya guides the king through a sequence of sacred sites (Phalakīvana, Dṛṣadvatī, Sarvadeva-tīrtha, Pāṇikhāta, and Miśraka), describing the specific merits gained at each. He culminates by praising Miśraka as a ‘combined’ tīrtha, said to contain the efficacy of all tīrthas due to Vyāsa’s sanctifying act.