Shloka 17
वे सभी नरश्रेष्ठ कवच बाँध एवं कमर कसकर धनुष लिये आश्रमसे दौड़े और ब्राह्मणकी कार्यसिद्धिके लिये प्रयलमशील होकर तीव्र गतिसे मृगका पीछा करने लगे ।। कर्णिनालीकनाराचानुत्सूजन्तो महारथा: । नाविध्यन् पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात्,कुछ दूर जानेपर उन्हें वह मृग अपने पास ही दिखायी दिया। तब वे महारथी पाण्डव कर्णि, नालीक और नाराच नामक बाण उसपर छोड़ने लगे; किंतु वे देखते हुए भी वहाँ उस मृगको बींध न सके
vaiśampāyana uvāca | te sarve naraśreṣṭhāḥ kavacaṃ baddhvā kaṭiṃ baddhvā dhanuḥ gṛhītvā āśramāt pradrutāḥ, brāhmaṇasya kāryasiddhaye prayatnaśīlāḥ san tīvraṃ vegena mṛgasya pṛṣṭhato jagmuḥ || karṇinālīkanārācān utsṛjantaḥ mahārathāḥ | nāvidhyan pāṇḍavās tatra paśyanto mṛgam antikāt || dūraṃ gatvā tu teṣāṃ sa mṛgaḥ samīpeva dṛśyate sma; tataḥ te mahārathāḥ pāṇḍavāḥ karṇi-nālīka-nārāca-nāmānaḥ śarān tasmin mumucuḥ, kintu paśyanta eva tatra taṃ mṛgaṃ na vyadhyan ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。かの最上の男たちは、鎧を締め、帯を固く結び、弓を執って庵を飛び出した。婆羅門の願いを成就させんと、彼らは烈しい速さで鹿を追った。やがて大車戦士たるパーンダヴァたちは、カルニー、ナーリーカ、ナーラーチャと呼ばれる矢を放ったが、鹿は眼前近くに見えているのに、どうしても貫けなかった。少し進んでも鹿はなお傍らにいるかのように見え、再び射たが、はっきり見えていながら当たらない——それは欺きの、妖しき獲物であることを示し、武勇のみでは正しき目的（ダルマ）を常に得られぬことを予兆していた。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when one acts with righteous intent—here, to fulfill a Brahmin’s request—success is not guaranteed by strength alone. The verse highlights the ethical impulse (service and duty) while hinting that unseen forces (deception/illusion) can obstruct action, urging discernment and perseverance rather than mere reliance on prowess.
The Pāṇḍavas, fully armed, rush out from the hermitage to chase a deer for the sake of a Brahmin’s objective. Though the deer appears close, they repeatedly shoot various kinds of arrows (karṇi, nālīka, nārāca) and yet cannot wound it, suggesting the quarry is uncanny or protected and setting up the next development in the episode.