Sāvitrī’s Report and Nārada’s Prognosis (सावित्र्याख्यान—सत्यवान्-गुणवर्णनं तथा अल्पायुषः पूर्वसूचना)
स्वानमात्यान् विसृज्याथ विविक्ते तामुवाच स: । केनास्येवं कृता भद्रे मामचिन्त्यावमन्य च,अपने मन्त्रियोंको विदा करके उसने एकान्तमें शूर्पणखासे पूछा--“भद्रे! किसने मेरी परवा न करके-मैेरी सर्वथा अवहेलना करके तुम्हारी ऐसी दुर्दशा की है?
svān amātyān visṛjyātha vivikte tām uvāca saḥ | kenāsy evaṃ kṛtā bhadre mām acintyāvamanya ca ||
家臣たちを退けたのち、彼は人目を避けて彼女に言った。「おお、やさしき女よ。誰が私を顧みることもなく、私を徹底して侮って、お前をこのような有様にしたのだ?」
(श्रीरम उवाच
A ruler should investigate wrongdoing carefully and privately, upholding dignity and accountability. The verse highlights sensitivity to dishonor and the ethical duty to identify the agent of harm rather than reacting blindly.
Rāma sends away his ministers to speak confidentially with Śūrpaṇakhā. Seeing her distress, he asks who has treated her so harshly—disregarding him and insulting him by causing such an affront.