Previous Verse
Next Verse

Shloka 5

Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa

संस्मरन्‌ परुषा वाच: सूतपुत्रस्य पाण्डव: । निःश्वासपरमो दीनो बिभ्रत्‌ कोपविषं महत्‌,इसी चिन्तामें पड़े-पड़े राजा युधिष्ठिर रातमें सुखकी नींद नहीं सो पाते थे। ये बातें उनके हृदयमें चुभे हुए काँटोंके समान दुःख दिया करती थीं। जूआ खेलनेके कारणभूत शकुनि आदिकी दुष्टतापर दृष्टिपात करके तथा सूतपुत्र कर्णकी कठोर बातोंको स्मरण करके पाण्डुनन्दन युधिष्ठिर दीनभावसे लंबी साँसें लेते रहते और महान्‌ क्रोधरूपी विषको अपने हृदयमें धारण करते थे

saṃsmaran paruṣā vācaḥ sūtaputrasya pāṇḍavaḥ | niḥśvāsaparamo dīno bibhrat kopaviṣaṃ mahat ||

ヴァイシャンパーヤナは語った。御者の子カルナが吐いた苛烈な言葉を思い起こすたび、パーンダヴァ(ユディシュティラ)は意気消沈し、深い溜息を重ねた。しかも胸の内には、巨大な怒りという毒を抱え込んでいた。この偈は、屈辱と不正が棘のように心に刺さり、流謫の身にあっても自制とダルマへの誓いを試すことを示している。

संस्मरन्remembering
संस्मरन्:
Karta
TypeVerb
Rootसंस्मृ (धातु)
Formशतृ-प्रत्ययान्त वर्तमान कृदन्त (present active participle), पुं, प्रथमा, एकवचन
परुषाःharsh
परुषाः:
Karma
TypeAdjective
Rootपरुष (प्रातिपदिक)
Formस्त्री, द्वितीया, बहुवचन
वाचःwords/speeches
वाचः:
Karma
TypeNoun
Rootवाच् (प्रातिपदिक)
Formस्त्री, द्वितीया, बहुवचन
सूतपुत्रस्यof the charioteer’s son (Karna)
सूतपुत्रस्य:
Adhikarana
TypeNoun
Rootसूतपुत्र (प्रातिपदिक)
Formपुं, षष्ठी, एकवचन
पाण्डवःthe Pandava (Yudhishthira)
पाण्डवः:
Karta
TypeNoun
Rootपाण्डव (प्रातिपदिक)
Formपुं, प्रथमा, एकवचन
निःश्वासपरमःgiven over to sighing / with sighs as his chief act
निःश्वासपरमः:
Karta
TypeAdjective
Rootनिःश्वासपरम (प्रातिपदिक)
Formपुं, प्रथमा, एकवचन
दीनःwretched, dejected
दीनः:
Karta
TypeAdjective
Rootदीन (प्रातिपदिक)
Formपुं, प्रथमा, एकवचन
बिभ्रत्bearing, holding
बिभ्रत्:
Karta
TypeVerb
Rootभृ (धातु)
Formशतृ-प्रत्ययान्त वर्तमान कृदन्त (present active participle), पुं, प्रथमा, एकवचन
कोपविषम्the poison of anger
कोपविषम्:
Karma
TypeNoun
Rootकोपविष (प्रातिपदिक)
Formनपुं, द्वितीया, एकवचन
महत्great
महत्:
Karma
TypeAdjective
Rootमहत् (प्रातिपदिक)
Formनपुं, द्वितीया, एकवचन

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
Y
Yudhiṣṭhira (Pāṇḍava)
K
Karṇa (Sūtaputra)

Educational Q&A

Cruel speech can become an inner toxin, provoking anger that corrodes judgment. The ethical challenge is to recognize this ‘poison of wrath’ and restrain it, preserving dharma even when one has been wronged.

In the forest exile context, Yudhiṣṭhira repeatedly recalls Karṇa’s cutting insults. This memory leaves him dejected and sighing, while he silently carries intense anger within.