Shloka 8
दुर्योधनस्य प्रायोपवेशः — शकुनिसान्त्वनम् तथा कृत्याह्वानम्
Duryodhana’s Fast: Śakuni’s Consolation and the Summoning of a Kṛtyā
“उन सब बातोंपर तथा और भी पाण्डवोंके लिये जो विलाप किया गया है, उसपर विचार करके मैं किसी निश्चयपर नहीं पहुँच पाता कि द्वैतवनमें चलूँ या न चलूँ ।। ममापि हि महान् हर्षो यदहं भीमफाल्गुनौ । क्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति,“यदि मैं भीमसेन तथा अर्जुनको द्रौपदीके साथ वनमें क्लेश उठाते देख सकूँ, तो मुझे भी बड़ी प्रसन्नता होगी
vaishampāyana uvāca | tāsu sarvāsu vārtāsu tathānyac ca yudhiṣṭhiram prati pāṇḍavānāṃ vilāpiteṣu ca vicārya nāhaṃ niścayaṃ prāpnomi dvaitavanaṃ gaccheyaṃ na vā | mamāpi hi mahān harṣo yad ahaṃ bhīma-phālgunaū kliṣṭāraṇye paśyeyaṃ kṛṣṇayā sahitāv iti |
ヴァイシャンパーヤナは言った。「それらの報せのすべて、さらにパーンダヴァたちのために語られた嘆きの数々を思い合わせても、私はなお決しきれぬ――ドヴァイタの森へ赴くべきか否か。だが、もし私がビーマとパールグナ（アルジュナ）を、クリシュナー（ドラウパディー）と共に、荒野の苦難に耐える姿として見届けられるなら、私もまた大いなる歓喜を覚えるであろう。」
वैशम्पायन उवाच