कौशिकस्य क्रोधविनिवृत्तिः — Kauśika’s Anger Checked by Householder Dharma
अथाचष्ट... मार्कण्डेयो महाराज वृषदर्भसेदुकनामानौ राजानौ नीतिमार्गरतावस्त्रोपास्त्रकृतिनौ,तब मार्कण्डेयजीने कहा--“महाराज! पूर्वकालमें वृषदर्भ और सेदुक ये दो राजा थे। दोनोंही नीतिके मार्गपर चलनेवाले और अस्त्र तथा उपास्त्रोंकी विद्यामें निपुण थे
Vaiśampāyana uvāca: athācacakṣe Mārkaṇḍeyo mahārāja vṛṣadarbha-sedukau nāmānau rājānau nīti-mārga-ratāv astropāstra-kṛtinau.
ヴァイシャムパーヤナは語った。ついでマールカンデーヤは宣した。「大王よ、昔、ヴリシャダルバとセドゥカという二人の王がいた。二人はともに正しき政道と品行の道に篤く、武器の学と、それに付随する諸々の武芸にも通暁していた。」
वैशम्पायन उवाच
The verse foregrounds an ideal of kingship: rulers should be grounded in nīti (ethical governance and disciplined conduct) while also being technically competent in martial knowledge—power guided by dharma rather than mere force.
Within Vaiśampāyana’s narration, the sage Mārkaṇḍeya begins recounting an older account, introducing two exemplary kings—Vṛṣadarbha and Seduka—characterized by righteous policy and mastery of weapons and related disciplines.