Kuberasaras-darśana (Bhīma beholds Kubera’s guarded lotus-lake) / कुबेरसरः-दर्शनम्
बलिहोमनमस्कारेैर्मन्त्रैक्ष भरतर्षभ । दैवतानि प्रसादं हि भक्त्या कुर्वन्ति भारत,भरतश्रेष्ठ! पूजा, होम, नमस्कार, मन्त्रजप तथा भक्तिभावसे देवता प्रसन्न होकर कृपा करते हैं
balihomanamaskārair mantraiś ca bharatarṣabha | daivatāni prasādaṃ hi bhaktyā kurvanti bhārata ||
ヴァイシャンパーヤナは言った。「おお、バーラタ族の雄牛よ。供物(バリ)、護摩の供献、恭敬の礼拝、そして真言の誦持によって、神々はまことに歓喜する。バーラタよ、彼らが恩寵を授けるのは、ひとえに信愛(バクティ)によるのだ。」
वैशम्पायन उवाच
Ritual acts—offerings, fire-oblations, salutations, and mantra-recitation—are meaningful when grounded in bhakti; devotion is presented as the decisive factor that wins divine favor and grace.
Vaiśampāyana, in the course of his narration, explains to a Bhārata listener that the gods become pleased through devotional worship expressed via standard ritual forms, emphasizing the link between sincere reverence and divine assistance.