Shloka 84
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
दृष्टवा चैनं महाबाहुरेक॑ तस्मिन् महावने । अथोपसूत्य तरसा विभीर्भीमस्ततो बली,परम बुद्धिमान् बलवान् महाबाहु भीमसेन उस महान् वनमें विशालकाय महाबली वानरराज हनुमानजीको अकेले ही स्वर्गका मार्ग रोककर हिमालयके समान स्थित देख निर्भय होकर वेगपूर्वक उनके पास गये और वज्र-गर्जनाके समान भयंकर सिंहनाद करने लगे। भीमसेनके उस सिंहनादसे वहाँके मृग और पक्षी थर्रा उठे
dṛṣṭvā cainaṃ mahābāhur ekaṃ tasmin mahāvane | athopasūtya tarasā vibhīr bhīmas tato balī ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。その広大な森にただ一人立つ彼を見て、強き腕を持つビー マは、恐れなく力に満ちて、疾く駆け寄った。ヒマーラヤのように屹立し、天への道を塞ぐかに見える大猿王ハヌマーンに対し、ビー マセーナは金剛（ヴァジュラ）の響きにも似た、恐るべき獅子吼を放った。その咆哮に、あたりの獣も鳥も震えた。この挿話は、ビー マの荒々しい力と驕りが、より高く自制ある力に出会い、謙虚と正しい作法の教えへと導かれることを示す。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Physical might and fearlessness, when driven by pride, are incomplete; they must be tempered by humility and discernment. Bhīma’s aggressive display is set against Hanumān’s superior, composed strength, pointing toward ethical self-mastery as the higher power.
Bhīma sees a solitary, enormous monkey (Hanumān) standing like a mountain in the great forest, as if obstructing the way. Bhīma rushes up and roars like a lion; the animals and birds tremble, highlighting Bhīma’s intensity and setting up the ensuing interaction and instruction.