Shloka 9
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि शुचीनि च । पिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च,इस क्रमसे माधवी वैदूर्यमणिके अंकुरोंके समान सुशोभित, कोमल, चिकनी, तिक्त, मधुर एवं हरी-हरी घास चरती, पवित्र नदियोंके शुद्ध, शीतल, निर्मल एवं सुस्वादु जल पीती और मृगोंके आवासभूत, व्याप्ररहित एवं दावानलशून्य निर्जन वनोंमें मृगोंके साथ वनचारिणी मृगीकी भाँति विचरण करती थी। उसने ब्रह्मचर्यपालनपूर्वक महान् धर्मका आचरण किया
sravantīnāṃ ca puṇyānāṃ surasāni śucīni ca | pibantī vārimukhyāni śītāni vimalāni ca ||
ナーラダは言った。「彼女は、流れ絶えることなき聖なる河の、最上の水――冷たく、澄み、清らかな水――を飲んだ。その流れは芳しく、汚れがなかった。」このようにしてマーダヴィーは、ヴァイドゥーリヤ宝の新芽のように輝き、柔らかく滑らかな草の若芽（苦味と甘味の交じる味わい）を食み、恐れなく、山火事の憂いもない人里離れた森を、鹿の群れの中の雌鹿のようにさまよった。彼女は梵行（ブラフマチャリヤ、清浄なる節制）を守り、大いなるダルマを実践した。
नारद उवाच