Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
तथोपविष्टेषु महारथेषु विराजमानाभरणाम्बरेषु । रराज सा राजवती समृद्धा ग्रहैरिव द्यौर्विमलैरुपेता
tathopaviṣṭeṣu mahārathēṣu virājamānābharaṇāmbareṣu | rarāja sā rājavatī samṛddhā grahair iva dyaur vimalair upetā ||
かくして大車戦士たちが皆、輝く装身具と麗しい衣をまとって着座すると、王たちで満ちた富み栄える王会は壮麗に光り、清らかな天が明るい惑星と星々に飾られてきらめくかのようであった。
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how worldly power and magnificence can appear dazzling, yet it implicitly prepares the reader for the ethical seriousness of statecraft: decisions made in such splendid courts carry heavy dharmic consequences, regardless of outward glamour.
The great warriors and kings have assembled and taken their seats in the royal hall. The narrator (Vaiśampāyana) describes the court’s brilliance through a simile: the assembly shines like a clear sky filled with bright celestial bodies.