Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
निशम्य वाक््यं तु जनार्दनस्य धर्मार्थयुक्त मधुरं समं च
niśamya vākyaṃ tu janārdanasya dharmārthayuktaṃ madhuraṃ samaṃ ca | rājan bhagavān śrīkṛṣṇasya dharma-artha-yuktaṃ madhuraṃ ubhayapakṣāya samānārūpeṇa hitakaraṃ vacanaṃ śrutvā tasya jyeṣṭhabhrātā balarāmaḥ tasya bhāṣaṇasya bhūri-bhūri praśaṃsāṃ kṛtvā svavaktavyam ārabhata ||
王よ、ジャナールダナの言葉—声は甘く、ダルマと実利にかない、しかも両陣営に等しく益するその言葉—を聞くや、主シュリー・クリシュナの兄バララーマは、その演説を幾度も幾度も称賛し、ついで自らの見解を語り始めた。
श्रीकृष्ण उवाच
Speech meant to avert conflict should be ethically grounded (dharma), practically wise (artha), gentle in expression (madhura), and impartial (sama), aiming at the welfare of all parties rather than partisan victory.
After Kṛṣṇa delivers a balanced and beneficial counsel, Balarāma—his elder brother—responds by repeatedly praising that discourse and then begins to present his own statement, marking a transition to Balarāma’s viewpoint in the dialogue.