Shloka 573
भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
जीवग्राहमगृलह्नान्मां मूर्च्छितं पतितं भुवि । वहाँ दो घड़ीतक बड़ा भयंकर एवं घोर युद्ध हुआ। महाबाहु सात्यकिने मेरी सारी युद्धसामग्री नष्ट कर दी और जब मैं मूर्च्छित होकर पृथ्वीपर गिर पड़ा
sañjaya uvāca | jīvagrāham agṛhṇān māṃ mūrcchitaṃ patitaṃ bhuvi |
サञ्जयは語った。「私は気を失って地に倒れ伏したその時、彼らは私を生け捕りにした――生きた捕虜として連れ去ったのである。しばしその場では、恐るべく凄惨な戦いが荒れ狂った。強大な腕をもつサーティヤキは私の戦具をことごとく打ち砕き、私が意識を失って大地に崩れ落ちたとき、殺さずに捕らえた。」
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid brutal warfare, restraint can operate: capturing an enemy alive rather than killing him reflects a choice that limits harm and aligns with a moderated sense of kṣatriya conduct.
Sañjaya reports that after a fierce clash, Sātyaki destroyed his war-gear; Sañjaya then fainted and fell, and was taken prisoner alive.