Shloka 3
Chapter 6: Dāruka’s Report; Arjuna Witnesses Dvārakā’s Desolation (दारुकवृत्तान्तः—अर्जुनस्य द्वारकादर्शनम्)
तस्य मूर्धानमाच्रातुमियेषानकदुन्दुभि: । स्वस्रीयस्य महाबाहुर्न शशाक च शत्रुहन्,शत्रुधाती नरेश! महाबाहु आनकदुन्दुभि (वसुदेव)-ने चाहा कि मैं अपने भानजे अर्जुनका मस्तक सूँघ लूँ; परंतु असमर्थतावश वे ऐसा न कर सके
tasya mūrdhānam āghrātum iyeṣa ānakadundubhiḥ | svasrīyasya mahābāhur na śaśāka ca śatruhan ||
ヴァイシャンパーヤナは言った。アーナカドゥンドゥビと呼ばれるヴァスデーヴァは、姉妹の子アルジュナの頭頂を嗅ぎ（口づけし）たかった—親族の情と祝福を示す、やさしいしぐさである。だが、腕力にすぐれ敵を屠る者でありながら、その時は無力に縛られ、果たすことができなかった。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the powerful can be rendered helpless by fate and loss; dharmic life includes honoring bonds of kinship and expressing compassion, while accepting human limitation and impermanence.
Vāsudeva (Ānakadundubhi) wishes to perform a tender familial gesture—smelling/kissing Arjuna’s head as a blessing—but he cannot, indicating a moment of emotional or physical incapacity amid the tragic aftermath described in the Mausala Parva.