कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
राजा भगीर थो वृद्धो बृहत्क्षत्रश्न केकय: । पराक्रमन्तौ विक्रान्ती निहतौ वीर्यवत्तरो
sañjaya uvāca | rājā bhagīratho vṛddho bṛhatkṣatraś ca kekayaḥ | parākramantau vikrāntau nihatau vīryavattarau ||
サンジャヤは言った――老王バーギーラタと、ケーカヤの王ブリハトクシャトラは、いずれも並外れて強大で勇猛な武人であったが、戦場で武威を示しつつ討たれた。この偈は戦の無差別な荒廃を語る。戦闘の狂熱がダルマを覆い隠すとき、名高き強者の長老でさえ倒れるのである。
संजय उवाच
The verse highlights the inexorable cost of war: valor and status do not protect even powerful elders. It invites reflection on how martial duty (kṣatriya-dharma) operates within the larger tragedy where many fall despite courage.
Sañjaya reports battlefield deaths: the aged king Bhāgīratha and Bṛhatkṣatra, the Kekaya ruler, are slain while fighting bravely.