Shloka 14
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
तथा दौ:शासनि: शूरो बाहुशाली रणोत्कट: । द्रौपदेयेन सड़म्य गमितो यमसादनम्,अपने बाहुबलसे सुशोभित होनेवाला रणोन्मत्त शूर दुःशासनकुमार द्रौपदीके पुत्रसे टक्कर लेकर यमलोकमें जा पहुँचा
tathā dauḥśāsaniḥ śūro bāhuśālī raṇotkaṭaḥ | draupadeyena saṅgamya gamito yamasādanam ||
サञ्जयは言った。「また同じく、勇猛なるダウフシャーサニは、腕力にすぐれ、戦に猛り狂う者であったが、ドラウパディーの子の一人と刃を交え、ヤマの住処へと送られた。」この偈は戦の道義的重みを示す。武威も血筋も、アダルマの側に属する報いからは守ってくれず、死は戦場において運命の公平な清算として訪れる。
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that martial strength and valor are transient; in the moral economy of the Mahābhārata, death in war functions as an impartial reckoning, where even the mighty fall when their time and consequences mature.
Sañjaya reports that Dauḥśāsani, Duḥśāsana’s son, engages a Draupadeya in battle and is slain—thus ‘sent’ to Yama’s abode.