द्रोणपर्व अध्याय ६७ — अर्जुनस्य प्रवेशः, श्रुतायुध-वधः, सुदक्षिण-वधः
Arjuna’s advance; deaths of Śrutāyudha and Sudakṣiṇa
ब्राह्मणेभ्यो ददन्निष्कान् सौवर्णान् स प्रभावत: । तुभ्यं निष्कं तुभ्यं निष्कमिति ह सम प्रभाषते,ब्राह्मणोंको सोनेके चमकीले निष्क देते हुए वे बार-बार प्रत्येक ब्राह्मणसे यही कहते थे कि यह निष्क तुम्हारे लिये है, यह निष्क तुम्हारे लिये है
brāhmaṇebhyo dadanniṣkān sauvarṇān sa prabhāvataḥ | tubhyaṃ niṣkaṃ tubhyaṃ niṣkam iti ha sa samprabhāṣate ||
ナーラダは語った。大いなる光輝を具えた彼は、婆羅門たちに黄金のニシュカを次々と施し、しかも幾度となく一人ひとりに向かって、「このニシュカは汝のためだ—汝のためだ」と言い聞かせた。
नारद उवाच
The verse highlights dāna-dharma: charity should be generous, sincere, and personally respectful—giving is not merely transfer of wealth but an ethical act that honors the recipient.
Nārada describes an illustrious person distributing golden niṣkas to brāhmaṇas, repeatedly telling each recipient, “This is for you,” emphasizing deliberate, individual bestowal.