रुद्रमीशानवृषभं हरं शम्भुं कपर्दिनम् | चेकितानं परां योनिं तिषछततो गच्छतश्ष ह,वे “रु अर्थात् दुःखको दूर करनेके कारण रुद्र कहलाते हैं। ब्रह्मा आदि लोकपालोंमें सबसे श्रेष्ठ हैं। पापहारी, कल्याणकी प्राप्ति करानेवाले तथा जटाजूटधारी हैं। वे ही सबको चेतना प्रदान करते हैं और वे ही स्थावर-जंगम प्राणियोंके परम कारण हैं
rudram īśāna-vṛṣabhaṃ haraṃ śambhuṃ kapardinam | cekitānaṃ parāṃ yoniṃ tiṣṭhataḥ gacchataś ca ha ||
ヴィヤーサは言った。「(我は讃える)ルドラ(Rudra)—イーシャーナ(Īśāna)、牡牛の旗印を掲げる主。ハラ(Hara)、シャンブ(Śambhu)、結髪の御方。彼は一切の意識を目覚めさせ、動くものも動かぬものも、あらゆる存在の至上の因である。苦を取り除くゆえに『ルドラ』と呼ばれ、ブラフマーおよび護世の神々の中にあって最勝—罪を除き、吉祥を授ける。」
व्यास उवाच
The verse frames Rudra/Śiva as the supreme, auspicious source of all beings and as the remover of suffering and sin—encouraging devotion grounded in ethical purification and recognition of a higher cosmic order.
Vyāsa delivers a eulogy of Rudra using multiple epithets, explaining their significance (remover of sorrow, foremost among divine guardians) and presenting him as the ultimate cause behind all living and non-living existence.