इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि नारायणास्त्रमोक्षपर्वण्यश्वत्थामपराक्रमे द्विशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate droṇaparvaṇi nārāyaṇāstramokṣaparvaṇy aśvatthāmaparākrame dviśatatamo 'dhyāyaḥ
サञ्जयは言った。「かくして『聖マハーバーラタ』の『ドローナ篇』において—とりわけ『ナーラーヤナ武器(ナラーヤナ・アストラ)放出』を語る段にて—アシュヴァッターマンの激烈なる奮戦を述べた第二百章は、ここに終わる。章末の詞(コロフォン)は、この出来事を法(ダルマ)の警めとして示す。すなわち、怒りに任せて神授の武器を放てば破滅的な禍を招き、戦において自制が捨てられるとき、倫理の崩壊は加速度的に深まってゆくのである。」
संजय उवाच
Even in war, the use of overwhelming or divine force demands restraint and moral accountability; when anger and pride drive the release of such weapons, violence escalates beyond proportion and corrodes dharma.
This is a concluding colophon: it marks the end of the 200th chapter in Droṇa Parva, identifying the episode as the account of the discharge of the Nārāyaṇa weapon and highlighting Aśvatthāman’s aggressive prowess within that section.