अभिप्रायं तु कृष्णस्य ज्ञात्वा परपुरंजय: । आजिशीर्षगतं पार्थ भीमसेनो5 भ्युवाच ह,श्रीकृष्णके इस अभिप्रायको जानकर शत्रुनगरीपर विजय पानेवाले भीमसेनने युद्धके मुहानेपर पहुँचे हुए अर्जुनसे इस प्रकार कहा
sañjaya uvāca | abhiprāyaṃ tu kṛṣṇasya jñātvā parapuraṃjayaḥ | ājiśīrṣagataṃ pārthaṃ bhīmaseno 'bhyuvāca ha ||
サञ्जयは語った。クリシュナの意図を悟った、敵の城塞を屈服させる者ビーマセーナは、戦の最前線に至ったパールタ(アルジュナ)にこのように語りかけた。
संजय उवाच
Right action in war is not mere impulse; it should be aligned with a higher intention grounded in dharma and sound strategy. Bhīma’s words are framed as arising from understanding Kṛṣṇa’s purpose, suggesting disciplined, purposeful action rather than uncontrolled vengeance.
Sañjaya narrates that Bhīma, after grasping Kṛṣṇa’s intent, speaks to Arjuna who has reached the battle’s forefront. This verse serves as a transition into Bhīma’s address, highlighting that the coming counsel is informed by Kṛṣṇa’s plan.