Shloka 44
Droṇavadha-saṃniveśaḥ — The Convergence Toward Droṇa’s Fall
Book 7, Chapter 164
असम्भ्रान्तस्ततः पार्थो धनुराकृष्य वीर्यवान् ततस्तदस्त्रमस्त्रेण सतम्भयामास भारत,भरतनन्दन! तदनन्तर पराक्रमी युधिष्ठिरने सम्भ्रमरहित हो धनुष खींचकर उनके उस अस्त्रको अपने दिव्यास्त्र-द्वारा कुण्ठित कर दिया
sañjaya uvāca | asambhrāntas tataḥ pārtho dhanur ākṛṣya vīryavān | tatas tad astram astreṇa satambhayāmāsa bhārata bharatanandana ||
サञ्जयは語った。するとパールタ（アルジュナ）は、動揺することなく武勇に満ちて弓を引き絞った。おおバーラタよ、バーラタ族の歓びよ、彼は自らの武器をもってそれに対抗し、その飛来する武器を食い止め、威力を鈍らせた。この光景は戦士の規律を示す――恐慌ではなく、心の静けさと節度ある力こそが、戦のただ中で破壊の力を抑え込む手立てとなるのである。
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid battle, the ideal warrior acts from steadiness rather than agitation. The verse highlights self-control (asambhrānta) and proportionate response—neutralizing a threat through skillful restraint rather than uncontrolled escalation.
Sañjaya narrates that Pārtha (Arjuna) calmly draws his bow and uses a counter-weapon to arrest an incoming missile-weapon (astra), rendering it ineffective.