Adhyāya 141 — Night duels: Śaineya and Bhūriśravas; Droṇi and Ghaṭotkaca; Bhīma and Duryodhana
स मुहूर्तात् पुनः संज्ञां लेभे कर्ण: परंतप: । रुधिरोक्षितसर्वाड्र:ः क्रोधभाहारयत् परम्,शत्रुओंको संताप देनेवाले कर्णको पुनः दो ही घड़ीके बाद चेत हो गया। उस समय उसका सारा शरीर रक्तसे भीग गया था। उस दशामें उसे बड़ा क्रोध हुआ
sa muhūrtāt punaḥ saṃjñāṃ lebhe karṇaḥ parantapaḥ | rudhirokṣita-sarvāṅgaḥ krodhaṃ bāhārpayat param ||
サञ्जयは言った。――しばらくして、敵を灼くカルナは再び意識を取り戻した。全身は血に濡れ、その有様のまま、仇に向けて激しい憤怒が胸中に湧き上がった。
संजय उवाच
The verse highlights a recurring Mahābhārata insight: in war, suffering often intensifies inner passions—especially krodha (wrath). Ethically, it warns how injury can fuel retaliation, tightening the cycle of violence, even for great heroes.
Sañjaya reports that Karṇa, after being struck and losing consciousness, comes to his senses again shortly afterward. Covered in blood, he becomes fiercely enraged, signaling his readiness to re-enter the fight with heightened aggression.