Shloka 78
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
तस्य सर्वायसीं शक्ति शल्य: कनकभूषणाम् | चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निेशिखामिव,तब शल्यने समरभूमिमें अभिमन्युपर सम्पूर्णतः लोहेकी बनी हुई एक स्वर्णभूषित भयंकर शक्ति छोड़ी, जो अग्निशिखाके समान प्रज्वलित हो रही थी
sañjaya uvāca | tasya sarvāyasīṁ śaktiṁ śalyaḥ kanakabhūṣaṇām | cikṣepa samare ghorāṁ dīptām agniśikhām iva ||
サञ्जयは語った。するとシャリヤは、その凄惨な戦場において、全身を鉄で作り、黄金で飾ったシャクティ（投槍）を彼に向けて投げ放った――火の舌のように燃え輝きながら。これは戦の苛烈さがいよいよ増してゆくさまを示す。武の技と滅ぼさんとする意志が自制を呑み込み、より致命的な武器によって求められる勝利の倫理的代価を、聞く者に突きつけるのである。
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare intensifies through increasingly lethal means, prompting reflection on the moral burden of choosing destruction as a path to victory and the erosion of restraint amid rage and duty.
Sañjaya narrates that Śalya throws a fearsome, iron spear decorated with gold, blazing like fire, at his opponent in the midst of battle.