भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
धनंजयरथं शीघ्रं शरवर्षरवाकिरत् | तब बारंबार सिंहनाद करते हुए कुरुश्रेष्ठ भीष्मने धनंजयके रथपर शीघ्र ही बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी
sañjaya uvāca | dhanañjaya-rathaṁ śīghraṁ śara-varṣa-ravākirat | tataḥ bāraṁbāraṁ siṁha-nādaṁ kurvan kuru-śreṣṭho bhīṣmaḥ dhanañjayasya rathe śīghram eva bāṇānāṁ varṣam ārabdhavān |
サンジャヤは言った。「クル族の第一人者ビーマ(毗湿摩)は、獅子のごとく幾度も咆哮しつつ、たちまち轟く矢の雨を放って、ダナンジャヤの戦車を覆い尽くした。戦の熱気の中、その老将の容赦なき攻めは、クシャトリヤの戦の厳しい掟を示す――揺るがぬ決意と武芸の極みを、比類なき敵に対してさえ勝利へと向けるのである。」
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: steadfastness, disciplined aggression, and strategic skill in battle. Even revered elders like Bhishma act without hesitation when duty and allegiance demand it, illustrating how personal affection is subordinated to the obligations of one’s role in wartime.
Sanjaya describes Bhishma repeatedly giving a lion-like battle cry and unleashing a rapid, loud barrage of arrows that blankets Arjuna’s chariot, signaling an intense escalation in their confrontation on the battlefield.