Āśvamedhika-parva, Adhyāya 14
Consolation of Yudhiṣṭhira; Rites and Gifts; Return to Hastināpura
प्रशान्तचेता: कौरव्य: स्वराज्यं प्राप्प केवलम् । व्यासं च नारदं चैव तांश्वान्यानब्रवीन्नूप:,चित्त शान्त होनेपर केवल अपना राज्य ग्रहण करके कुरुवंशी नरेश युधिष्ठिरने व्यास, नारद तथा अन्यान्य मुनिवरोंसे कहा--
praśāntacetāḥ kauravyaḥ svarājyaṃ prāpya kevalam | vyāsaṃ ca nāradaṃ caiva tāṃś cānyān abravīn nṛpaḥ ||
心が鎮まると、俱盧の王(ユディシュティラ)は、内なる動揺なく自らの主権をただ一人で受け取り、ついでヴィヤーサ、ナーラダ、そして他の高名な聖仙たちに語りかけた。ここで物語は道義の転機を示す。戦の暴虐と悲嘆ののち、正しい統治は、良心が静まり、霊的権威の導きのもとでのみ担われるべきだというのである。
वैशम्पायन उवाच
Legitimate rule (rājadharma) should be assumed with inner calm and moral clarity, and it is strengthened by seeking guidance from realized sages rather than acting from grief, anger, or pride.
After attaining mental composure, Yudhiṣṭhira accepts his rightful kingdom and then addresses Vyāsa, Nārada, and other sages, setting up their counsel and the ensuing religious-ethical actions in the Ashvamedhika context.