Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
अन्न प्राणा नराणां हि सर्वमन्ने प्रतेष्ठितम् । अन्नदः पशुमान् पुत्री धनवान् भोगवानपि
nārada uvāca | annaṃ prāṇā narāṇāṃ hi sarvam anne pratiṣṭhitam | annadaḥ paśumān putrī dhanavān bhogavān api, nareśvara |
ナーラダは言った。「食はまことに人の命の息であり、万事は食の上に成り立つ。ゆえに、王よ、食を施す者は家畜と子と財と享楽をも得る。この世において食を与える者は『命を与える者』と見なされ、まさしく『すべてを与える者』と称される。」
नारद उवाच
Food sustains life and underlies all human activity; therefore, donating food (annadāna) is among the highest forms of charity, equated with giving life itself and bringing broad worldly and moral rewards.
Nārada addresses a king and instructs him on the ethical greatness of giving food, explaining that since all beings depend on food, the donor of food is honored as a life-giver and gains prosperity and lineage.