Shloka 13
उपास्यमान व्यासेन पाराशर्येण धीमता । नारदेन च राजर्षे देवलेनासितेन च,राजर्षे! उस समय वहाँ पराशरनन्दन बुद्धिमान व्यास, देवर्षि नारद और असित देवल ऋषि उनके पास बैठे थे
upāsyamānaṃ vyāsena pārāśaryeṇa dhīmatā | nāradena ca rājarṣe devalenāsitena ca ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。「王の聖者よ、その時、パラーシャラの子にして賢きヴィヤーサ、またデーヴァリシ・ナーラダと仙人アシタ・デーヴァラが、彼の傍らに坐して侍していた。」この場面は時の重みを示す。尊崇される聖仙の臨席は、授けられる教えがダルマに根ざし、霊的権威によって裏づけられていることを告げる。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharmic instruction gains gravity and credibility when delivered in the presence of realized sages. Their attendance symbolizes reverence, disciplined listening, and the validation of ethical counsel by spiritual authorities.
Vaiśampāyana describes a setting where the wise Vyāsa, Devarṣi Nārada, and the sage Asita Devala are seated near the addressed person, attending upon him—framing the ensuing discourse as a solemn, dharma-centered instruction.