Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
सहिता भ्रातरस्ते5थ राज्यं बुभुजिरे तदा । तान् दृष्टवा भ्रातृभावेन भुज्जानान् राज्यमुत्तमम्
sahitā bhrātaras te ’tha rājyaṃ bubhujire tadā | tān dṛṣṭvā bhrātṛbhāvena bhuñjānān rājyam uttamam |
ビーシュマは語った。「そのとき兄弟たちは心を一つにし、王国をともに享受し、ともに治め始めた。兄弟の情により寄り添って暮らし、あのすぐれた国土を共同で味わうさまを見た神々の主インドラは、怒りに満ちてこう思った――『私はこの王仙に恩を施しただけで、害など一つも加えてはいない。』」
भीष्म उवाच
Shared rule grounded in bhrātṛbhāva (brotherly solidarity) is portrayed as a high ethical ideal in governance; the episode also warns that even apparent virtue can provoke envy or resentment, especially when power and prestige are involved.
A group of brothers jointly enjoy/administrate an excellent kingdom in harmony. Observing this unity, Indra becomes angry and thinks he has only helped the royal sage and has not harmed him—setting up a conflict driven by Indra’s reaction to their flourishing.