Ādi Parva, Adhyāya 193 — Hastināpura Mantra: Duryodhana’s Proposals to Divide the Pāṇḍavas
श्रुत्वा तु वाक्यानि पुरोहितस्य यान्युक्तवान् भारत धर्मराज: । जिज्ञासयैवाथ कुरूत्तमानां द्रव्याण्यनेकान्युपसंजहार
śrutvā tu vākyāni purohitasya yāny uktavān bhārata dharmarājaḥ | jijñāsayaivātha kurūttamānāṁ dravyāṇy anekāny upasañjahāra ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。家の祭司の口から、法王ユディシュティラが述べた言葉を聞くや、ドルパダ王はクル族随一の勇士たちの品性と振る舞いを試さんとして、さまざまな財宝を数多く集めさせた。
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights a dharmic principle of discernment: before granting honor, alliance, or trust, a king should ascertain the true character (śīla) of those involved, using careful inquiry rather than impulse.
After hearing Yudhiṣṭhira’s words through the priest, Drupada prepares to examine the Kurus’ qualities by arranging many valuables—suggesting a practical test or setting meant to reveal their conduct and temperament.