Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
भारद्वाजस्य हन्तारं सोडभिसंधाय भूपति: । आजउल्ठे तत् तथा सर्व द्रुपद: कर्मसिद्धये,तदनन्तर द्रोणके घातक पुत्रका संकल्प लेकर राजा द्रुपदने कर्मकी सिद्धिके लिये उपयाजके कथनानुसार सारी व्यवस्था की
Bhāradvājasya hantāraṃ soḍabhisaṃdhāya bhūpatiḥ | ājau ulṭhe tat tathā sarva Drupadaḥ karmasiddhaye | tad-anantaraṃ Droṇake ghātaka-putrakā-saṅkalpaṃ lekara rājā Drupadane karmakī siddhike liye Upayājake kathanānusāra sārī vyavasthā kī |
王ドルパダは、バーラドヴァージャの子(ドローナ)を討つ者を生み出すという堅固な決意を結び、その成就のために万事をしかるべく整えた。ついで、ドローナの死をもたらす器となる男子を得ようとし、祭司ウパヤージャの指図に従って一切の準備をととのえ、選び定めた行為が円満に結実するようにした。
ब्राह्मण उवाच
The verse highlights how a fixed intention (saṅkalpa) can drive action to completion, but it also raises an ethical tension: when resolve is rooted in vengeance, even well-organized means (including ritual arrangements) become morally charged, showing how intention shapes the dharmic quality of an undertaking.
Drupada, hostile to Droṇa, determines to obtain an agent who will kill Droṇa in battle. Following the priest Upayāja’s guidance, he organizes the necessary preparations so that his plan—framed as a purposeful undertaking—will be successfully accomplished.