धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
राम उवाच हिरण्यं मम यच्चान्यद् वसु किंचिदिह स्थितम् | ब्राह्मणेभ्यो मया दत्तं सर्वमेतत् तपोधन,परशुरामजी बोले--तपोधन! मेरे पास यहाँ जो कुछ सुवर्ण तथा अन्य प्रकारका धन था, वह सब मैंने ब्राह्मणोंको दे दिया। इसी प्रकार ग्राम और नगरोंकी पंक्तियोंसे सुशोभित होनेवाली समुद्रपर्यन्त यह सारी पृथ्वी महर्षि कश्यपको दे दी है
rāma uvāca hiraṇyaṃ mama yac cānyad vasu kiṃcid iha sthitam | brāhmaṇebhyo mayā dattaṃ sarvam etat tapodhana ||
ラーマは言った。「苦行の富める者よ、ここにあって我が手にあった黄金も、ほかのいかなる財も――そのすべてを、われは婆羅門たちに施し尽くした。」
राम उवाच
The verse highlights dāna as a dharmic discipline: wealth is not to be clung to but purified through rightful giving, especially to Brahmins, and renunciation is presented as an ethical strength rather than a loss.
Rama (Paraśurāma) declares that he has already given away all the gold and other wealth he possessed to the Brahmins, emphasizing that nothing remains for him to claim as personal property.