Adhyaya 29

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वोयुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे ऽष्टाविंशतितमो ऽध्यायः // २८// वसिष्ठ उवाच जमदग्निस्ततो भूयस्तमुवाच रुषान्वितः / ब्रह्मस्वं नापहर्त्तव्यं पुरुषेण विजानता

かくして『シュリー・ブラフマाण्ड・マハープラーナ』、ヴァーユが説く中篇、第三ウポッダータ・パーダの第28章。ヴァシシュタは言った。ついでジャマダグニは怒りを帯びて再び彼に告げた。「法を知る者は、ブラフマスヴァ—バラモンの聖なる財—を奪ってはならぬ。」

Verse 2

प्रसह्य गां मे हरतो पापमाप्स्यसि दुर्मते / आयुर्जाने परिक्षीणं न चेदेतत्करिष्यति

愚か者よ！我が牝牛を力ずくで奪えば、汝は罪を得る。汝の寿命はすでに尽きかけていると私は知っている—この行いをやめぬなら。

Verse 3

बलादिच्छसि यन्नेतुं तन्न शक्यं कथञ्चन / स्वयं वा यदि सायुच्येद्विनशिष्यति पार्थिवः

汝が力で連れ去ろうとするものは、いかなる方法でも不可能である。たとえ王自らが関わろうとも、その地上の王は滅びるであろう。

Verse 4

दानं विनापहरणं ब्राह्मणानां तपस्विनाम् / शतायुषोर्ऽजुनादन्यः को न्विच्छति जिजीविषुः

苦行のバラモンたちのものを、施しもなく奪うのは正しくない。百年の寿命を得たアルジュナを除き、生を望む者で誰がそのようにするだろうか。

Verse 5

इत्युक्तस्तेन संक्रुद्धः स मन्त्रीकालचोदितः / बद्ध्वा तां गां दृढैः पाशैर्विचकर्ष बलान्वितः

そう言われると、その大臣は時の促しに駆られて憤怒し、雌牛を堅い縄で縛り、力に任せて引きずっていった。

Verse 6

जमदग्निरथ क्रोधाद्भाविकर्मप्रचोदितः / रुरोध तं यथाशक्ति विकर्षन्तं पायस्विनीम्

そのときジャマダグニもまた怒りに燃え、来たるべき業に促され、乳を与える雌牛を引きずる者を力の限り制止した。

Verse 7

जीवन्न प्रतिमोक्ष्यामि गामेनामित्यमर्षितः / जग्राह सुदृढं कण्ठे वाहुभ्यां तां महामुनिः

大聖者は憤り、「我が生ある限り、この牛を決して放さぬ」と言い、両腕でその首を固くつかんだ。

Verse 8

ततः क्रोधपरीतात्मा चन्द्रगुप्तो ऽतिनिर्घृणः / उत्सारयध्वमित्येनमादिदेश स्वसैनिकान्

すると怒りに覆われ、きわめて冷酷なチャンドラグプタは、自軍の兵に「こやつを追い払え」と命じた。

Verse 9

अप्रधृष्यतमं लोके तमृषिं राजकिङ्कराः / भर्त्राज्ञया प्रसह्यैनं परिवव्रुः समन्ततः

世において最も屈しがたいその聖仙を、王の従者たちは。主君の命により力ずくで四方から取り囲んだ。

Verse 10

दण्डैः कशाभिर्लकुडैर्विनिघ्नन्तश्च मुष्टिभिः / ते समुत्सारयन् धेनोः सुदूरतरमन्तिकात्

彼らは杖や鞭、棍棒、拳で打ち据え。牝牛のそばから彼をはるか遠くへ追い立てた。

Verse 11

स तथा हन्यमोनो ऽपि व्यथितःक्षमयान्वितः / न चुक्रोधाक्रोधनत्वं सतो हि परमं धनम्

そのように打たれても、苦しみながらも、彼は忍辱に満ちていた。怒らなかった。善き者の至宝は無怒であるから。

Verse 12

स च शक्तः स्वतपसा संहर्त्तुमपि रक्षितुम् / जगत्सर्वं क्षयं तस्य चिन्तयन्न प्रचुक्रुधे

自らの苦行の力により、彼は全世界を滅ぼすことも守ることもできた。だが彼らの滅びを思っても、怒りは起こさなかった。

Verse 13

सपूर्वं क्रोधनो ऽत्यर्थं मातुरर्थे प्रसादितः / रामेणाभूत्ततो नित्यं शान्त एव महातपाः

その大苦行者は以前はひどく怒りっぽかったが、母のためにラーマが彼をなだめ、恩寵を与えた。それ以来、常に静謐であった。

Verse 14

स हन्यमानः सुभृशं चूर्णिताङ्गास्थिवन्धनः / निपपात महातेजा धरण्यां गतचेतनः

激しく打ちのめされ、手足や骨の関節が砕かれ、その偉大なる輝きを持つ聖者は意識を失って大地に倒れ伏した。

Verse 15

तस्मिन्मुनौ निपतिते स दुरात्मा विशङ्कितः / किङ्करानादिशच्छीघ्रं धेनोरानयने बलात्

その聖者が倒れると、その邪悪な魂を持つ者は不安に駆られ、即座に家来たちに力ずくで牛を連れてくるよう命じた。

Verse 16

ततः सवत्सां ता धेनुं बद्ध्वा पाशैर्दृढैर्नृपः / कशाभिरभिहन्यन्त चकृषुश्च निनीषया

そして、その牛と子牛を丈夫な縄で縛り上げ、鞭で打ち据えながら、連れ去ろうとして引きずっていった。

Verse 17

आकृष्यमाणा बहुभिः कशाभिर्लगुडैरपि / हन्यमाना भृशं तैश्च चुक्रुधे च पयस्विनी

大勢に引きずられ、鞭や棍棒で激しく打たれたため、その乳牛は怒り狂った。

Verse 18

व्यथितातिकशापातैः क्रोधेन महातान्विता / आकृष्य पाशान् सुदृढान् कृत्वात्मानममोचयत्

激しい鞭打ちに苦しみ、凄まじい怒りに満ちた彼女は、その頑丈な縄を引きちぎり、自らを解放した。

Verse 19

विमुक्तपाशवन्धासा सर्वतो ऽभिवृता बलैः / हुंहारवं प्रकुर्वाणा सर्वतो ऽह्यपतद्रुषा

彼女は縄の束縛から解き放たれ、四方を軍勢に囲まれながらも、「フム」と轟く咆哮を発し、怒りに燃えてあらゆる方へ突進した。

Verse 20

विषाणखुरपुच्छाग्रैरभिहत्य समन्ततः / राजमन्त्रिबलं सर्वं व्यद्रावयदमर्षिता

彼女は角と蹄と尾の先で四方を打ち据え、憤怒のままに王と大臣たちの軍勢すべてを散り散りに逃がした。

Verse 21

विद्राव्य किङ्करान्सर्वांस्तरसैव पयस्विनी / पश्यतां सर्वभूतानां गगनं प्रत्यपद्यत

パヤスヴィニーはすべての従者をたちまち追い散らし、万の生きものが見守る中、天へと向かった。

Verse 22

ततस्ते भग्नसंकल्पाः संभग्नक्षतविग्रहाः / प्रसह्य बद्ध्वा तद्वत्सं जग्मुरेवातिनिर्घृणाः

そのとき彼らの企ては砕け、身も傷つき打ちのめされたが、それでも無慈悲な者どもは力ずくでその子牛を縛り、去って行った。

Verse 23

पयस्विनीं विना वत्सं गृहीत्वा किङ्करैः सह / स पापस्तरसा राज्ञः सन्निधिं समुपागमत्

パヤスヴィニーを置き去りにし、従者どもと共に子牛を捕らえたその罪深き者は、たちまち王の御前へと赴いた。

Verse 24

गत्वा समीपं नृपतेः प्रणम्यास्मै प्रशंसकृत् / तद्व्रत्तान्तमशेषेण व्याचचक्षे ससाध्वसः

彼は王の近くへ赴き、礼拝してひれ伏し、讃嘆しつつ、恐れを抱いたままその一部始終を余すところなく語った。