Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 31
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
主は自らの光輝により燦然とする四臂の御姿を現し、煙なき火のごときその輝きは四方の闇を払い去った。胸にはシュリーヴァツァの印があり、御身は濃青の雲の色、光彩は溶けた黄金のようで、吉祥なる絹衣を二枚まとっておられた。蓮華の御顔には麗しい微笑み、青黒き髪が頭を飾り、蓮華のように魅惑的な御眼、マカラ形の耳飾りがきらめいた。腰帯、聖糸、兜、腕輪と臂飾り、カウストゥバ宝珠、首飾り、足輪などの王者の徽章により、いよいよ輝いておられた。御身は花鬘に囲まれ、具現した御自身の武器が侍立し、坐しては蓮紅の足裏をもつ左足を右の腿の上に置いておられた。