Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 41
Bhakti as the Easy and Supreme Yoga: Seeing Kṛṣṇa in All and Uddhava’s Departure to Badarikāśrama
श्रीभगवानुवाच गच्छोद्धव मयादिष्टो बदर्याख्यं ममाश्रमम् । तत्र मत्पादतीर्थोदे स्नानोपस्पर्शनै: शुचि: ॥ ४१ ॥ ईक्षयालकनन्दाया विधूताशेषकल्मष: । वसानो वल्कलान्यङ्ग वन्यभुक् सुखनि:स्पृह: ॥ ४२ ॥ तितिक्षुर्द्वन्द्वमात्राणां सुशील: संयतेन्द्रिय: । शान्त: समाहितधिया ज्ञानविज्ञानसंयुत: ॥ ४३ ॥ मत्तोऽनुशिक्षितं यत्ते विविक्तमनुभावयन् । मय्यावेशितवाक्चित्तो मद्धर्मनिरतो भव । अतिव्रज्य गतीस्तिस्रो मामेष्यसि तत: परम् ॥ ४४ ॥
śrī-bhagavān uvāca gacchoddhava mayādiṣṭo badary-ākhyaṁ mamāśramam tatra mat-pāda-tīrthode snānopasparśanaiḥ śuciḥ
至上主は言われた。「愛しきウッダヴァよ、わたしの命に従い、『バダリカー』と呼ばれるわたしのアーシュラマへ行け。そこでは、わたしの蓮華の御足から湧き出た聖なる水に触れ、また沐浴して清められよ。さらに聖なるアラカナンダー河を拝することで、あらゆる罪垢を洗い去れ。樹皮の衣をまとい、森に自然に得られるものを食し、満ち足りて欲を離れて住め。二元の対立に耐え、温良で、感官を制し、静穏で、心を一つに定め、超越の知と体得を備えよ。わたしが授けた教えの精髄を、独り静かに絶えず観想し、言葉と思いをわたしに没入させ、わたしのダルマに励め。そうすれば三つのグナの行き先を超え、ついにはわたしのもとへ帰って来るであろう。」