Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
तस्य काशीपतिर्मित्रं पार्ष्णिग्राहोऽन्वयान्नृप । अक्षौहिणीभिस्तिसृभिरपश्यत् पौण्ड्रकं हरि: ॥ १२ ॥ शङ्खार्यसिगदाशार्ङ्गश्रीवत्साद्युपलक्षितम् । बिभ्राणं कौस्तुभमणिं वनमालाविभूषितम् ॥ १३ ॥ कौशेयवाससी पीते वसानं गरुडध्वजम् । अमूल्यमौल्याभरणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ १४ ॥
tasya kāśī-patir mitraṁ pārṣṇi-grāho ’nvayān nṛpa akṣauhiṇībhis tisṛbhir apaśyat pauṇḍrakaṁ hariḥ
パウンドラカの友人であるカーシー王は、王よ、三つのアクシャウヒニ軍団を率いて後衛として従った。主クリシュナは、パウンドラカが法螺貝、円盤、剣、棍棒といった主ご自身の象徴を持ち、さらに模造のシャールンガ弓とシュリーヴァツァの印を身につけているのをご覧になった。彼は偽のカウストゥバ宝石を身につけ、森の花の輪で飾られ、上質で黄色い絹の上下の衣をまとっていた。彼の旗にはガルーダの像が描かれ、高価な王冠と輝くサメの形をした耳飾りをつけていた。
Śrīla Prabhupāda comments in Kṛṣṇa: “When the two kings came before Lord Kṛṣṇa to oppose Him, Kṛṣṇa saw Pauṇḍraka face to face for the first time.”
This verse describes how Pauṇḍraka imitated Lord Hari’s divine insignia—conch, discus, mace, Śārṅga bow, Śrīvatsa, Kaustubha, and garland—externally copying the Lord’s appearance.
They are distinctive divine identifiers of Lord Viṣṇu/Kṛṣṇa; the verse highlights Pauṇḍraka’s attempt to appropriate these sacred signs to appear as the Supreme.
External symbols without inner surrender can become a costume for ego; the Bhagavatam warns seekers to value authentic devotion and truth over display and pretension.